BackPack

By: FZ AZ

[Recommend this Fotopage] | [Share this Fotopage]
View complete fotopage

Sunday, 12-Nov-2006 12:33 Email | Share | Bookmark
To the East of Mazandaran province

 
 
Chalous
Noshahr
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Amol
Amol
Amol
 
 
 
Babol
Babol
Babol
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
Sari the capital of the province
 
oil pump
 
 
 
 
 
 
 
Neka
 
 
 
 
 
 
 
 
Behshahr
 
 
Imamzadeh Taher, built in 1424 AD near Noshahr.
Mir Heydar Amoli (Seyyed Se Tan) shrine in Amol, 15th century
 



Our destination would be Behshahr a city located in the east of this province so we didn't have enough time for staying in other cities
Māzandarān (Persian: مازندران, prior to 1596 known as Tabaristan / Tapuristan / Tapuria Persian: تبرستان / تپورستان) is a province in northern Iran, bordering the Caspian (Mazandaran) Sea in the north. Mazandaran was part of the Persian province of Hyrcania.
Sari is the provincial capital. Gorgan also used to be a part of Mazandaran until recently, but is now the capital city of the new Iranian province of Golestan (since 1997).
The Caspian Sea is to the north, the provinces of Tehran and Semnan provinces lie to the south. To the west it has common borders with Gilan province, and to the east stands the province of Golestan.
In 1996, the province had a population of about 2.6 million.
History
Climatic conditions of Mazandaran have prevented the preservation of historical monuments. Thus there are only a few sound vestiges remaining from pre-Islamic periods in the coastal plains of Mazandaran. But the province is known to have been populated from early antiquity, and Mazandaran has changed hands among various dynasties from early in its history. There are several fortresses remaining from Parthian and Sassanid times, and many older cemeteries scattered throughout the province.
In 662 CE, ten years after the death of Yazdegerd III the last Sassanian Emperor, a large Muslim army under the command of Hassan ibn Ali (Imam Hassan, the second Shi'a Imam) invaded Tabarestan (Mazandaran as it was then called) only to be severely beaten, suffering heavy losses to the forces of the Zoroastrian princes of the Dabboyid house. For the next two hundred years, Tabaristan maintained an existence independent of the Umayyad Caliphate which supplanted the Persian Empire in the early seventh century, with independent Zoroastrian houses like the Bavand and Karen fighting an effective guerilla warfare against Islam. A short-lived Alid Shiite state collapsed before the subsequent take-over by the Ziyarid princes. Mazandaran, unlike much of the rest of the Iranian Plateau maintained a Zoroastrian majority until the 12th century, thanks to its isolation and hardy population which fought against the Caliph's armies for centuries.
During the Abbasid caliphate of Abou Jafar Al-Mansur, Tabaristan witnessed a wave of popular revolt. Ultimately, Vandad Hormoz established an independent dynasty in Tabaristan in 783. In 1034, Soltan Mahmoud Ghaznavi entered Tabarestan via Gorgan followed by the invasion of Soltan Mohammad Kharazmshah in 1209. Thereafter, the Mongols governed the region and finally were overthrown by the Timurid Dynasty.
After the dissolution of the feudal government of Tabaristan, Mazandaran was incorporated into modern Persian Empire by Shah Abbas I in 1596.
During the reign of Nadir Shah, the province was briefly occupied by Russians in the aftermath of the Russo-Persian War, 1722-1723.

Geography

Mazandaran province is geographically divided into two parts: the coastal plains, and the mountainous areas. The Alborz Mountain Range surrounds the coastal strip and plains of the Caspian Sea like a huge barrier.
There is often snowfall during most of the seasons in the Alborz regions, which run parallel to the Caspian Sea's southern coast, dividing the province into many isolated valleys. The province enjoys a moderate, semitropical climate with an average temperature of 25 °C in summer and about 8 °C in winter. Although snow may fall heavily in the mountains in winter, it rarely falls around sea lines.


[edit] Administrative Divisions
The province covers an area of 46,656 km². According to the census of 1996, the population of the province was 2,602,008 of which 45.89% were registered as urban dwellers, 54.1% villagers, and remaining were non- residents. Sari is the capital city of the province.

Mazandaran is connected to the capital of Iran, Tehran, through three transit roads of Haraz (Amol-Rudehen), Kandovan (Chalus-Karaj), and Firouzkouh (Qaem Shahr-Firouzkouh), while Sari, Nowshahr and Ramsar airports connect it to the other parts of the country.


Mazandarani Language

Mazanderani or Tabari is an ancient northwestern branch of the Iranian languages, and is even considered by some a language in its own right.
Notably, the language did not come under the influence of other incoming languages such as Mongolian, Arabic, or Tatar, and is still spoken in various dialects (Saravi, Gorgani, Gilaki, Baboli, Amoli) in the region.


[edit] Music
Mazandaran has a diverse folk music culture that includes songs and instrumental and ritual music. Rhythm is usually simple in songs, which include:

Katuli: Most common around the town of Ali Abad-e Katul; the song is sometimes said to be sung when people take a Katuli cow out to graze. Because the song was originally sung while walking and working, it often has syllables like jānā, hey or āye added, in order to allow the singer to breath while he was working (a work song).
Kaleh Hāl / Kal Hāl / Leili's lover: The term Kaleh Hāl may refer to its shortness of length (Kale Hāl means short present) or to its common wingers, housewives who sang it while cooking with a Kaleh, a type of oven.
Amiri: Amiri songs usually use long poems written by Amir Pāzvāri, a legendary poet from Mazandaran.
Najmā: Najmā describes the love between Prince Najmeddin of the Fārs area and a girl named Ra'nā. It is popular throughout Iran, adapted for the local cultures.
Chārvādāri: The Chārvādārs are an ancient class of merchants who sold commodities abroad for a local village; their songs are called Chārvādāri. In contrast to most Mazandarani music, Chārvādāri has a prominent rhythm, which may be because it was often sung on horseback.
http://en.wikipedia.org/wiki/Mazandaran

Amol County (Persian: شهرستان آمل) is a county in Mazandaran Province in Iran. The capital of the county is Amol.
Amol's neighbour counties are Babol in the east, Mahmudabad in the north, Noor in the west in Mazandaran province and Tehran province in the south.
http://www.ostan-mz.ir/
امشب مهمان دارم یکی از استادانم به منزل من آمده اند یک استاد آگاه و فرهیخته که همیشه خود را دانشجوی ایشان می دانم و در درس جراحی آنچه آموختم از ایشان است.ایشان از زبان یکی از استادان ارشد دانشگاه تهران که باز نشسته هم شده اند و در آمریکا زندگی می کنند نقل می کردند که آن آقای دکتر در محافل عمومی خود را ایرانی معرفی نمیکنند و خود را همه جا یونانی می نامند.... جالبه نه؟؟؟
اما یک خاطره ای هم از یکی از استادانم که در خدمت فرهنگ و هویت ایرانی هستند نقل کنم:
چند سال قبل یک مرد 40 ساله انگلیسی به همراه مادر پیر خود به ایران آمده بود و من نیز بعنوان راهنمای ایشان آنها را همراهی می کردم در طول سفر به شهرهای مختلف متلک ها و بی احترامی های آن مرد را تحمل کردم و سعی داشتم با برخوردی مناسب او را متوجه اشتباهش کنم اما ایشان ایرانیان را ملتی بی فرهنگ و نیمه وحشی خطاب می کرد .و من هم منتظر روز موعود بودم بله روز قبل از برگشت ایشان برنامه بازدید از موزه ایران باستان را ترتیب دادم قدم به قدم جلو می رفتم و توضیح می دادم تا اینکه به بخش ساسانیان رسیدیم از او پرسیدم که تاریخ کشورت را به خاطر می آوری؟ هانری هشتم را می گویم همان شاه بزرگی که با دستانش غذا می خورد فقط چهارصد سال از دوران او گذشته است اما آقای انگلیسی لطفا اینجا رو نگاه کن این ویترین مربوط به هزارو هشتصد سال پیش می باشد دوره ساسانیان و این قاشق و چنگال را ببین...خوب نگاهشون کن و یادت باشه که اگر تا الان جواب بی احترامی های تو را ندادم بخاطر همین فرهنگی است که در آن شکل گرفته ام من ایرانیم و به ایرانی بودن خود افتخار می کنم.
بله باید خود را بشناسیم و دچار خود کم بینی نشویم و البته این نگاه من با خودخواهی و خود بزرگ بینی متفاوت است خیلی ها می گن ایرانی فرهنگ نداره اما با دقت در بین همین مردم می بینم که روزنه های امیدو نشانه هایی بدیهی به چشمانم می خورند مثلا بارها شده است که در خیابانهای فرعی و شلوغ گرفتار شده ام و دقت کردم و دیده ام که ماشینها سعی می کنند که مسیر جهت مقابل را مسدود نکنند همین یعنی یک نشانه .و از این مثال ها زیاد داریم. در اینجا سعی کردم که به همان خارجی هایی که استادم خود را یونانی معرفی می کنند .خودم را ایرانی معرفی کنم و با دلیل ثابت کنم چرا به هویت خود می بالم .فقط باید راه را شناخت انگلیسی ها می گویند که با جست و خیز نمی توان به بالای تپه رسید باید مسیر را با دقت شناخت و آهسته و پیوسته خود را به بالای تپه رساند. در عکس های قبلیم به همان خارجی ها نشان دادم که ایرانی بی منطق نیست و دختر ایرانی با آسودگی خاطر به ماهیگیری می پردازد و کسی هم مزاحمش نمی شود و یا سعی کردم که نوع رابطه خانواده های جوان ایرانی را به آنها نشان دهم و البته این را هم بگویم توریسم یعنی دوستی و بیان افکار راه خودش را دارد و در اینجا باید تا حد ممکن بی طرفانه فعالیت کرد در غیر اینصورت اگر خوانندگان آمریکایی و انگلیسی ام نظر من را در مورد کشورشان بدانند شاید هرگز به این صفحه اینترنتی مراجعه نکنند من نظرات خودم رو در پس شعارها بدست نیاورده ام بلکه ماهیت آمریکا و انگلیس را از لابلای کتابهای تاریخ نوشته شده توسط خودشان بدست آورده ام. آمریکا را زمانی شناختم که جنگ با مکزیک را راه انداخت و یا آمریکا را در لابلای تجاوز به زنان سرخ پوست و تصاحب سرزمینهای ابا و اجدادی سرخ پوستان شناختم و آمریکا را از شعله ور کردن آتش جنگ جهانی دوم شناختم و قتل عام هزاران هزار ژاپنی در ناکازاکی و هیروشیما.و این شناخت و این دیدگاه در اعماق وجود ریشه گرفته اما همانند خودشان باید رفتار کرد و درون را بروز نداد و به روش خودشان حرکت کرد و این نگاه آرامش بخشی که از کشورم به دنیا نشان دادم برایم یک پیروزی است و شکست آمریکا .بر خلاف بعضی افراد ساده دل من تمام مشکلات کشورم را با آمریکا مرتبط می دانم و آنها نسبت به ما یک حس خود کم بینی تاریخی دارند و سعی دارند ریشه ما را از بن نابود کنند اما ....جوان ایرانی آگاه است.
راستی شاید تعجب کردین که چرا اینقدر با عجله عکسها را فرستادم علتش اینه که خیلی عجله دارم تا زودتر عکسهای دریاچه اوان قزوین رو نشونتون بدم و اون هم عکسهایی در آغوش برگهای رنگارنگ پاییزی چون می خواستم فصل مطلوب رو از دست ندم با وجود اینکه بشدت تب داشتم ولی باز هم به این سفر رفتم آنچه می خواستم را بدست آوردم اما وضع فعلیم نتیجه اون عشق است .سرم بشدت درد می کنه اما تا این نوشته رو نمی نوشتم آروم نمی گرفتم و متاسفانه تمرکز کافی ندارم تا بتونم منظورم رو به طور کامل بیان کنم شاید بعدا حوصله کنم و بیشتر در مورد نظراتم حرف بزنم



View complete fotopage


© Pidgin Technologies Ltd. 2016

ns4008464.ip-198-27-69.net