BackPack

By: FZ AZ

[Recommend this Fotopage] | [Share this Fotopage]
View complete fotopage

Saturday, 30-Dec-2006 14:13 Email | Share | Bookmark
Tehran - Part 2

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



دلم می خواد بنویسم.خیلی به نوشتن نیاز دارم.گاهی هم برای خودم می نویسم ولی برای کسی که جزو اولین بلاگر ها بوده و از وقتی وبلاگ بوجود اومد همراهش شد خیلی سخته که دیگه ننویسه .مدتهاست که در هیچ وبلاگ فارسی مطلب نمی نویسم و در واقع خودم رو ایزوله کردم و دلایلی هم برای این کار خودم داشتم.هر چند که به همراه نوشتن رشد می کردم و خودم رو متفاوت از قبل می یافتم اما به دلیل ارتباطی که با چند نفر از دوستان وبلاگی داشتم به شدت از وبلاگ زده شدم خب اون دوستانی که سالها همراهم بودن می دونن که من نقاب بر چهره نمی زنم و به دنبال حقیقت هستم و خود واقعیم را می جویم و بدنیال ساختن یک خود مجعول و آرمانی نبوده و نیستم و خوراک ذهن را هم مطالعه می دانم. هنوز که هنوزه تعدادی از خوانندگان و در واقع دوستان خوب وبلاگ قدیمی من با من در ارتباط هستند و مطالبی را که با تمام احساسم می نوشتم را در کامپیوتر خودشون ذخیره کرده اند و گاهی راجع به اونها با هم بحث می کینم.اما چرا حاصل چندین سال نوشتن را به ناگهان پاک کردم؟؟؟
دلیلی نداشت جز اینکه هنوز خودم را به آن مرحله از تکامل نرسانده ام که بخواهم در مورد موضوعات مختلف اجتماعی بحث کنم و ترجیح می دهم تا وقتی که به یقین نرسیده ام دست به نوشتن و اظهار عقیده نپردازم..اما در مورد توریسم احساس می کنم که وظیفه دارم این کار را انجام دهم..این قسمتهایی که در پیش رویتان است را مدتها بود که در نظر داشتم به تصویر بکشم اما همچنان منتظر بودم و ترتیب نشان دادن شهر ها و سایر جذابیتهای فرهنگی و هنری رانظر داشتم تا برسم به این بخش....
متاسفانه ما کمی دیر به این نتیجه رسیده ایم که توریسم صنعتی است همطراز نفت.اما من عقیده دارم که حتی از نفت هم مهمتر است چون نفت روزی به پایان خواهد رسید و عملا بهره برداری از نفت را همانند فروش خون خود برای امرار معاش می دانم و در واقع این خودخواهی ما است که سرمایه نسلهای آینده را صرف امور روزمره خود نماییم.اما توریسم با تمام ابعادش می تواند بهترین گزینه باشد البته اینکه می گم توریسم فقط منظورم توریسم خارجی و جهانگرد خارجی نیست هر چند که ورود آنان نیز بسیار با ارزش است و عملا ما در مقابل خدماتی که در کشور خود تولید می کنیم مثل تخت هتل. ترانسفر .غذا و صنایع دستی و سایر اقلام ارز به کشور خود وارد می کینم .و هر توریست در یک اقامت 10 روزه حداقل هزار و پانصد دلار در کشورمان هزینه خواهد کرد.اما مهمتر از توریست خارجی جهانگرد داخلی است.در واقع سفر حتی مهمتر از ورزش هم هست چون هم روحمان به آرامش خواهد رسید و هم اینکه آمادگی ادامه یک زندگی مفید را پیدا خواهیم کرد که ورزش هم جزئی از آن است و از همه اینها مهمتر رشد فکری افراد است.من هم در آغاز فقط می دانستم که سفر یعنی تفریح ولی اکنون به مرحله ای رسیده ام که آن را یکی از ارکان لازم و اجباری زندگی انسانی می دانم و انسان را به خود خواهد آورد و از طرف دیگر اگر سفر در کشور ما گسترش یابد بسیاری از مشکلات امنیتی نیز به حداقل خود خواهد رسید و به این نکته ایمان دارم چون ایجاد دوستی بین اقوام ایرانی می تواند زمینه ایجاد آرامش و پیشرفت کشور را فراهم آورد.و با سفر است که خود را مالک تمام این سرزمین می بینیم. و وقتی همه ایرانیان به یک نسبت این حس مالکیت را بدست آورند هیچ نیروی بیگانه ای نمی تواند نقشه های شوم خود را در راه ایجاد تفرقه به پیش ببرد.
در هر حال خوشبختانه بتدریج مسئولان به این نکته رسیده اند که گردشگری فقط یک امر فانتزی و تفننی نیست.احتمالا در خبر ها شنیده اید که دولت برای سال جاری مبلغ شصت میلیارد تومان را اختصاص به ساختن مراکز اقامتگاهی بین راهی داده است که توجه خاصی به ساختن سرویس های بهداشتی شده است و شاید برایتان جالب باشد بدانید مشکل توریسم ایران در حجاب و مسایل سیاسی و غیره نیست ...بلکه مشکل در نداشتن توالتهای بهداشتی بین راهی و داخل شهری است فقط همین و ما از میلیارد ها دلار بی بهره مانده ایم چون هنوز به این باور نرسیده ایم که باید چشمانمان را باز کنیم.و با حقایق زندگی کنیم نه باورهای صرفا ذهنی و غیر واقعی خویش و همان باورها هم در اثر این بی توجهی ها بیش از همه چیز آسب خواهد خورد.....و اما بحث اصلی من:
از طرفی مسئله تبلیغات نیز بسیار مهم است.در بسیاری ازسمینار ها گفته می شود که تبلیغات تلویزیونی برای معرفی جاذبه ها بسیار محدود و ضعیف است.همه فقط انتقاد می کنند و راه حل ارائه نمی دهند سال گذشته همین روزها بود که به همراه یک گروه به جنوب کشور سفر کردم تورلیدر محترم هم دست به انتقادش بسیار عالی بود و از اینکه دولت برای طرحش در زمینه معرفی ایران در اینترنت بودجه لازم را نداده است شاکی بود از او پرسیدم مگر چقدر درخواست کرده بودی که گفت حدود دو میلیارد تومان ...
مثل اینکه ما فقط باید برای پول تلاش کنیم و زندگی فقط یک بعد دارد بنام پول البته بر منکرش لعنت اگه بگه می تونیم فقط با نون خشک زندگی کنیم و آب زلال نوش جان کنیم. اما نباید هدف زندگی پول باشد.
من هم بعد از مدتها سفر کردن به این نتیجه رسیدم که بهترین ابزار در دنیای کنونی برای توسعه صنعت توریسم در کشور اینترنت و توریسم الکترونیک است.من اصلا به تبلیغات تلویزیونی فکر نمی کنم چون در یک لحظه کوتاه می خواهیم یک کشور را به یک مخاطبی که با انواع تبلیغات ضد ایرانی ذهنش پر شده است او را علاقمند به سفر به ایران نماییم. اما در اینترنت با دادن اطلاعات منظم و پشت سر هم برای او یک کتابخانه تصویری فراهم می کنیم که همیشه در اختیارش است و می تواند به میل خود و در تنهایی به آن مراجعه کند و کسی هم نیست که بخواهد او را از فکر کردن باز دارد.متاسفانه ما در این زمینه بسیار عقب هستیم اگر بخواهم انتقاد کنم می توانم شما را به سایت رسمی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هدایت کنم و شما را دعوت می کنم صفحه انگلیسی آن را باز نمایید... من حدود یکسال است که آن صفحه را باز می کنم اما هنوز همان عبارات تکراری که در حال بازسازی است را می بینم و سایت سازمان مراکز ایرانگردی هم که بد نبود بعد از ادغام بسته شد...
اما کشور ترکیه برای ما ایرانیان یک سایت کامل و مستقل به زبان فارسی دارد و همینطور به عربی فرانسه آلمانی روسی ووووووووووو ما کجائیم؟؟؟ هر چند که این انتقاد را بی جا نمی دانم اما بعنوان یک ایرانی تصمیم گرفتم که فقط انتقاد نکنم و البته قضاوت با خودتان است که نتیجه چه بوده است...
البته متاسفانه من هم توان محدودی دارم و ساده ترین کار که همین عکس گرفتن و بر روی اینترنت قرار دادن است نیز اکنون برایم دشوار شده است چون خستگی مزمنی وجودم را فرا گرفته است و تصمیم دارم مدتی استراحت کنم.البته متاسفانه در یکی از سفرهایم در داخل یکی از دالانهای غار کتله خور سقوط کردم و مینسک زانویم بشدت آسیب دید و ابتدا فکر نمی کردم تا بدین حد جدی باشد اما می دانم تنها چاره اش هم جراحی آرتروسکوپی است. و چون بعد از جراحی باید مدتها تحرکم را محدود کنم فرصتهای زیادی را از دست خواهم داد به همین خاطر جراحی را تا ماه بهمن به تعویق انداخته ام تا بتوانم همراه دوستانم به جزایر خلیج همیشگی فارس سفر کنم و مجبورم درد را تا ماه بهمن تحمل کنم. اما امیدوارم که این حرکتی که من و دوستانم شروع کرده ایم جدی تلقی گردد و علاقمندان به ایران راه ما را ادامه دهند و هم بتوانیم چهره تخریب شده خود را در دنیا اصلاح کنیم و هم بتوانیم با ایجاد اشتغال کمکی به جامعه خود نمائیم و هم اینکه با ایجاد درآمد برای میراث فرهنگی کشور مرمت آثار نیز صورت گیرد.
شاید بد نباشد تا در مورد عکسهایی که در ادامه خواهید دید نیز صحبت کنم: تصاویر دیگری از جاذبه های شهر قزوین باقی مانده است مثل آب انبار. حسینیه امینی ها .امامزاده. چندین مقبره...
بعد از قزوین تصاویر یک گورستان استثنایی را در استان گلستان خواهید دید که توسط دوستانم تهیه شده است. و در مورد شکل قبر ها صحبت نخواهم کرد تا خودتان ببینید و بعد قضاوت کنید کجای دنیا این همه جاذبه گردشگری دارد؟؟؟ ما داریم اما خودمان از این همه ثروت بی اطلاعایم فقط بلدیم با یک دستگاه فلز یاب تیشه به ریشه هویت خود بزنیم.و و موزه های خارجی و کلکسیونرهای خصوصی را شادمان کنیم خیلی دلم می خواهد که کتاب هنر ایران نوشته رومان گریشمن را با دقت مطالعه کنید و ببینید که ما حتی به اندازه ده درصد از آثار خود را هم در اختیار نداریم.ان هم کتابی که در دهه شصت میلادی به چاپ رسیده است و اطلاعاتش قدیمی است .می دانید که در سال 68 با کشف یک غار در لرستان چه آثاری مربوط به دوره سلوکی بدست قاچاقچیان عتیقه افتاد؟ اکنون آنها کجایند؟ حلقه مفقوده تاریخ ایران که می توانست با بررسی آن آثار بدست آید چه شد؟
بگذریم........
در ادامه عکسهایی را که دوست کردم در سفر به کردستان و سنندج تهیه کرده است را ارائه خواهم داد .و بعد تصاویر همان کتاب گریشمن و چندین کتاب نایاب دیگر را ارائه خواهم داد و بعد هم اگر توانستم به قشم سفر کنم تصاویر آنجا در غیر اینصورت تصاویر آثار ایرانی منطقه اران را خواهید دید از جمله آتشکده باکو و همینطور قلعه مرزبانی ساسانی در دربند و شهر باکو و بعد از آنجا تصاویر ایروان و ارمنستان را خواهید دید.
این هم یک اعلام برنامه بود فقط باید بر خستگی و درد چیره شوم تا بتوانم ادامه دهم.


View complete fotopage


© Pidgin Technologies Ltd. 2016

ns4008464.ip-198-27-69.net