BackPack

By: FZ AZ

[Recommend this Fotopage] | [Share this Fotopage]
[<<  <  1  2  3  4  5  6  [7]  8  9  10  11  12  13  14  15  >  >>]    [Archive]
Tuesday, 7-Dec-2010 14:46 Email | Share | | Bookmark
Around Moscow. / Part 3

 
 
 
View all 87 photos...


کلیسای عیسی منجیCathedral of Christ The Savior
پس از شکست ناپلئون در جنگ 1812، الکساندر اول تصمیم گرفت به مناسبت این پیروزی کلیسایی بسازد. قرار بود این بنا در تپه های وارابیف (که امروزه دانشگاه مسکو در آن جا قرار دارد) ساخته شود. ساخت بنا در سال 1826 به فرمان نیکلای اول متوقف و محل جدیدی برای آن در نظر گرفته شد. ساخت کلیسا در 1839 آغاز شد و در 1883 به پایان رسید. ارتفاع بنا 5/103 متر، قطر بزرگترین گنبد آن 5/25 متر و مساحت آن برای پذیرش 10 هزار نفر کافی بود.

در سال 1930 استالین تصمیم گرفت کلیسا از بین برود و به جای آن کاخ شوراها ساخته شود. کاخ شوراها باید مرکز سیاسی و اجتماعی مسکو، کل اتحاد شوروی و نماد عظمت دوران سوسیالیسم می شد. طرح ساختمان شامل بنایی به ارتفاع 400 متر بود که در بالای آن مجسمه ای 100 متری از لنین قرار می گرفت که همچون مجسمه آزادی در نیویورک، داخل آن نیز قابل استفاده بود. طبق طرح باید گرداگرد آن میدان بسیار عظیمی ساخته می شد که کلیه خیابان های اصلی به آن ختم گردد. 6 ساختمان دیگر در 6 تپه مسکو ساخته می شد که مجموعه آنها و این کاخ، ارگ استالینی را می ساخت تا جانشین ارگ سابق یعنی کرملین شود.

کلیسا در دسامبر 1931 به کلی ویران گردید و در اواخر این سال برنامه ساخت کاخ آغاز شد. اما بنا به دلایل مختلف این کاخ هرگز ساخته نشد. در سال 1937 کار ساخت بنا آغاز شد اما جنگ جهانی دوم کار را به تعویق انداخت و بعد از جنگ برای ساخت و ساز، محل های مهمتری در پیش بود. با مرگ استالین علاقه به طرح کاخ شورا به کلی از بین رفت و در محل خاک برداری گودال بزرگی احداث شد که بعدها به استخر تبدیل گشت. در سالهای بعد، کارشناسان نظر دادند بخار آب حاصل از این استخر به اشیاء موزه هنری پوشکین که در مجاورت آن قرار داشت صدمه می زند، لذا فکر استفاده از این محل برای کار دیگری قوت گرفت.

سقوط حکومت کمونیستی باعث شد که شهرداری مسکو درصدد احیای کلیسای قدیمی برآید. ساخت این کلیسا در سال 1992 مجدداً آغاز شد و دقیقاً مشابه کلیسای قدیمی طی چند سال با کمک مالی شهرداری، موسسات خیریه و مردم بنا شد و اینک در مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می گیرد.

بالشوی تئاترBolshoi Theatre
بالشوی تئاتر مسکو در جهان مشهور است و علاقه مندان در هر نقطه ای از جهان، مشتاق بازدید آن هستند. این تئاتر تاریخچه ای طولانی دارد. تاریخ تشکیل نخستین تئاتر حرفه ای مسکو به سال 1776 میلادی می رسد، تا این تاریخ در شهر گروه های جداگانه که اکثراً خارجی بودند، به نمایش می پرداختند. ابتکار ایجاد گروه دائمی نمایش در مسکو، به شاهزاده پتر اورسوف تعلق دارد، کسی که به هنر تئاتر عشق بی پایان داشت و پول زیادی در این راه خرج کرد. کار عملی گروه جدید تئاتر مسکو در ژوئن 1776 آغاز شد. از قضا، اولین شب نمایش به دلیل بی توجهی کارمندان، آتش-سوزی مهیبی در تئاتر رخ داد و طی چند ساعت ساختمان کاملاً خاکستر گردید.

به سبب خسارات جبران ناپذیری که به ساختمان و تأسیسات تئاتر مذکور وارد آمد، اورسوف از مدیریت و اداره تئاتر محروم و امتیاز وی لغو گردید.

ساختمان جدید در سه طبقه، طی مدت 5 ماه با کمک های مالی دولتی بنا گردید. این ساختمان به کوچه پتروفسکی ختم می شد که به همین سبب، نام تئاتر پتروفسکی را به خود گرفت. تئاتر پتروفسکی در 30 دسامبر 1780 گشایش یافت و در سال 1787، سالن بزرگ بالماسکه نیز به آن اضافه شد که 40 متر قطر داشت. این سالن حدود دوهزار نفر ظرفیت داشت. بعدازظهر روز هشتم اکتبر 1805 تئاتر برای دومین بار آتش گرفت و خسارت جبران ناپذیری به آن وارد گردید.

تئاتر پتروفسکی از سال 1806 به تشکیلات سلطنتی ملحق و به این ترتیب به یک اداره دولتی تبدیل شد. تعمیر آن به سرعت شتاب گرفت و سرانجام در روز 13 آوریل 1808 رسماً افتتاح شد. تئاتر در سال 1812 در آتش جنگ با ناپلئون نابود شد و در ماه می 1816 کار بر روی طرح جدید شهر مسکو به پایان رسید و کمیسیون بازسازی نسبت به تجدید بنا و حتی افزایش مساحت تئاتر پتروفسکی رای داد.

روز 17 ژانویه 1825 ساختمان جدید تئاتر پتروفسکی افتتاح شد. طرح ساخت بنای جدید بین مهندسین ساختمانی به مسابقه گذاشته شد و طرح رئیس آکادمی آندری میخایلف در میان همه آنها برنده شناخته شد. مسئولیت معماری ساختمان تئاتر جدید به عهده معمار مشهور ژوزف بویوف یکی از استادان برجسته کلاسیک روسی نیمه دوم قرن نوزدهم گذاشته شد. سالن تماشاچیان سه هزار نفر گنجایش داشت، صحنه دو پرده داشت، یکی پرده جلو و یکی هم دور که با ستاره ها و به شکل نجومی 12 ماه سال آراسته شده بود. عظمت تئاتر، هر کسی را به حیرت می-انداخت. این تئاتر که بعد از تئاتر میلان بزرگترین تئاتر اروپا به شمار می رفت به نام تئاتر بزرگ پتروفسکی (بالشوی پتروفسکی) نامیده شد.

در هوای تیره صبح 11 مارس 1853 به دلایل نامعلوم آتشی عظیم با شعله های وحشتناک، بالشوی تئاتر را در برگرفت. شعله های سرکش، در یک چشم به زدن همه چیز را به خاکستر تبدیل کرد.برای طرح بازسازی مسابقه ای دیگر طرح شد. در این مسابقه معماران بزرگ آن زمان همچون کتون، کافوس و انکوتین شرکت کردند که طرح کافوس برنده شد.

در بازسازی بالشوی تئاتر، ارتفاع و وسعت پرده و دیگر بخش ها افزایش یافت به طوری که به بزرگترین تئاتر دنیا مبدل شد. آخرین نمایشنامه در بالشوی تئاتر سلطنتی در 28 فوریه 1917 بر روی صحنه رفت و با به قدرت رسیدن کمونیست ها تعطیل شد. دو سال پس از انقلاب رهبران تئاتر در 12 اکتبر 1919 جلسه ای را تشکیل دادند و در آن موضوع تعطیل نمودن تئاترهای مسکو را طرح کردند که با اکثریت آرا تایید و از جمله بالشوی تئاتر تعطیل شد. در ماه آوریل 1920، خانم مالینوفسکا به مدیریت بالشوی تئاتر تعیین گردید. این خانم با تلاش فراوان توانست زندگی تئاتر و گروه هنری آن را از نابودی نجات دهد. او به شخص لنین مراجعه نمود و متقاعدش ساخت که بالشوی تئاتر فعالیت خود را از سرگیرد. در دوم نوامبر کارمندان بالشوی تئاتر تصمیم گرفتند نخستین دوره تئاتر بعد از انقلاب اکتبر را آغاز کنند. در بین تماشاچیان تئاتر، چهره های جدید، کارگر و نظامی هر روز زیادتر می شدند. اینان کسانی بودند که در گذشته حتی تصور نمی کردند که در لژهای مخصوص بنشینند. در تشکیلات بالشوی تئاتر، کمیسیون ویژه برای فروش بلیت های ارزان قیمت برای نظامیان، کارگران و محصلین تشکیل شد.

یک حادثه ناگوار و فراموش نشدنی:
ساعت 4 روز 28 اکتبر 1941 یک هواپیمای جنگنده آلمانی بمبی 500 کیلویی را بر روی بالشوی تئاتر پرتاب کرد. این بمب خسارات بسیار زیادی به تئاتر وارد ساخت. در فوریه 1942 گروهی از هنرمندان هنرهای تجسمی به رهبری کورینه بازسازی قسمت های خسارت دیده را آغاز کردند. آنها هر روز 10 تا 12 ساعت فعالیت داشتند و طی 240 روز، با وجود شرایط دشوار جنگی، سرما و گرسنگی توانستند کار خود را به انجام برسانند. امروزه بالشوی تئاتر به عنوان یکی از مشهورترین و عظیم ترین تئاترهای جهان همچنان فعالیت دارد.
آسمان خراش های هفتگانه
یکی دیگر از جاذبه های مسکو، سبک معماری خاص آن است. هرچند در نگاه اول این گونه به نظر می رسد که نوعی همسانی در سبک وجود دارد ولی با کمی دقت با تنوع سبک ها مواجه می شویم و این تنوع به اندازه ای است که می توان مسکو را کانون انواع سبک های معماری به شمار آورد. معماری مسکو، گذشته از بعد ساختمان سازی، از ابعاد دیگر نیز قابل توجه است.

برجسته ترین و شاخص ترین سبک معماری مسکو را می توان در ساختمان های آسمان خراش و هفتگانه ای مشاهده نمود که نظر هر بیننده را به خود جلب می نماید. نمای این ساختمان ها به ویژه در شب که با نورپردازی ویژه ای می درخشند، جلوه زیبایی به شهر می بخشد. در سال 1947 شورای وزیران اتحاد شوروی طرح جامعه شهرسازی برای شوروی را به تصویب رساند. در این طرح ساخت هشت بنای با عظمت برای مسکو در مطرح شده بود که از 26 تا 32 طبقه ارتفاع داشتند. در طراحی این ساختمان ها معماری قدیمی روسیه به ویژه سبک ساخت کرملین مورد توجه قرار گرفته بود. این هشت بنا قرار بود به مناسبت هشتصدمین سالگرد تاسیس مسکو ساخته شود، اما بنا به دلایلی که قبلا شرح داده شد هفت ساختمان بنا شدند.

محل مورد نظر برای ساخت این بناها، هفت تپه ای بودند که مسکو بر روی آنها بنا شده است. این هفت ساختمان بین سال های 1948 تا 1957 توسط بیش از 10 هزار مهندس، بنا ،کارگر و از جمله جمعی از زندانیان ساخته شد و مورد بهره برداری قرار گرفت.

این ساختمان ها عبارتند از : وزارت امور خارجه، دانشگاه دولتی مسکو، هتل لنینگراد، هتل اوکراین، ساختمان اداری و مسکونی مربوط به وزارت راه و ترابری، دوساختمان مسکونی در خیابان کاتلنیچسکایا و میدان کودرینسکایا.

وزارت امور خارجه در میدان اسمولنسکایا ( مترو اسمولنسکایا انتهای خیابان آربات قدیم) بین سال های 1952 – 1948 ساخته شد.

دانشگاه دولتی مسکو در تپه های وارابیف بین سال های 1953 – 1949 ساخته شده که بلندترین نقطه مسکو به شمار می رود. بلندی این نقطه از دلایل ساخت دانشگاه در آنجا بود ( علم باید بالاترین جایگاه را داشته باشد). این ساختمان شبیه ترین به کاخ شوراها بود. دانشگاه دولتی مسکو توسط معماران سرآمد زمان خود از جمله یافن و رودنف طراحی و ساخته شد. ساختمان دانشگاه دولتی مسکو 235 متر ارتفاع دارد.




Tuesday, 7-Dec-2010 12:56 Email | Share | | Bookmark
Around Moscow. / Part 2

مجسمه یوری گاگارین اولین فضانورد
 
 
View all 78 photos...



Tuesday, 7-Dec-2010 11:51 Email | Share | | Bookmark
Around Moscow. / Part 1

 
 
 
View all 64 photos...

مسکو Moscow
شهر مسکو پایتخت و قلب روسیه به شمار می رود. این شهر در مرکز شرق اروپا و مابین رودخانه های ولگا و اُکا واقع شده است. به لطف شبکه بسیار وسیع کانال ها، مسکو بندر پنج دریا و مرکز حمل و نقل دریایی کشور روسیه محسوب می گردد. این شهر هزار کیلومتر مربع وسعت دارد و یکی از شمالی ترین پایتخت های جهان به شمار می آید. مسافت آن از مرکز شهر تا حومه بین 15 تا 25 کیلومتر متغیر می باشد که البته به جهت و مسیر حرکت بستگی دارد.

از نظر تاریخی، مسکو را بر اساس یک طرح حلقوی منشعب ساخته اند؛ اولین حلقه جاده هایی هستند که سرتاسر حاشیه کرملین را در بر می گیرند و آخرین حلقه، جاده کمربندی مسکو است که با محیط دایره ای 109 کیلومتر، مرزهای رسمی و فعلی شهر مسکو را مشخص می نماید. آب و هوای مسکو معتدل قاره ای است و فصل های مسکو بسیار مشخص هستند. در طول فصل زمستان، برف، این شهر را سفیدپوش می کند و گیاهان سبز در بهار و تابستان ، پارک ها و باغ های این شهر را رنگ آمیزی می نمایند و در پاییز، برگ های طلایی، زینت بخش آن می باشد.
مسکو شهر بسیار سرسبزی است .بیش از 42 درصد از مساحت این شهر را باغ ها، پارک ها و جنگل ها پوشانده اند. این شهر تقریباً دارای 50 پارک و جنگل و بیش از 700 بلوار و باغ کوچک می باشد و این موضوع مسکو را در میان پایتخت های جهان بی نظیر می سازد.

شهر مسکو در ارتفاع 160-135 متر از سطح دریا، در یک دره واقع شده است، اما دارای تپه ها و ارتفاعاتی نیز می-باشد. بر طبق افسانه ای، هفت تپه همانند روم در آنجا وجود دارد. مرتفع ترین نقطه مسکو 253 متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

کوتاه ترین روز مسکو (22 دسامبر) تنها 6 ساعت و 57 دقیقه است، در این روز خورشید در ساعت 9 طلوع و در ساعت 15 و 57 دقیقه غروب می کند. بلندترین روز مسکو (21 ژوئن) 17 ساعت و 31 دقیقه است، در این روز خورشید در ساعت 4 و 34 دقیقه طلوع و در ساعت 22 و 20 دقیقه غروب می کند. اختلاف زمان شهر مسکو با تهران فقط 30 دقیقه است.
زمان بین المللی شهر مسکو در تابستان +4:00GMT و در زمستان +3:00GMT می باشد.

جمعیتی حدود 9 میلیون نفر در مسکو ساکن هستند. اهالی مسکو از نظر سواد و تحصیلات در سطح بالایی قرار دارند، از هر سه نفر، یک نفر تحصیلات عالی دارد و اکثر ساکنان شهر دبیرستان را به پایان رسانده اند.

برطبق آمار خانم ها در این شهر بیش از آقایان تحصیلات عالی دارند. مسکو تقریباً دارای 2000 دبیرستان است و 4000 کتابخانه عمومی این شهر بیش از 400 میلیون کتاب را در خود جای داده است.

شهر مسکو بیش از 600 موزه، 130 سالن تئاتر، 20 سالن کنسرت بزرگ، 80 نمایشگاه و گالری نقاشی، 120 سالن سینما و 200 مرکز تفریحی دارد و سه سیرک دائماً در این شهر در حال اجرای نمایش می باشد.

مسکو از نظر امکانات ورزشی شهری غنی محسوب می گردد. این شهر دارای 100 استادیوم و ورزشگاه، 50 استخر شنا، 200 زمین فوتبال، 35 باشگاه قایقرانی، 7 باشگاه سوارکاری، 9 پیست اسکی، 7 باشگاه شطرنج، 20 جایگاه ماهیگیری و 13 کلوپ ورزشی جهانگردی می باشد.

این شهر مرکز بسیار بزرگ علم ، انتشارات، فناوری و اقدامات بشر دوستانه می باشد. بیش از 1000 مجله، روزنامه و ژورنال در این شهر منتشر می گردد و بسیاری از کتابها به زبان روسی و سایر زبانها در این شهر منتشر شده است. تعداد بسیاری از مراکز رادیو و تلویزیون در این شهر فعال هستند. شهر مسکو مرکزی بی نظیر و کامل برای جهانگردان بین المللی است. مردم مسکو و شهردار آن از هیچ عملی برای کمک به مهمانان دریغ نمی ورزند.

در این شهر 120 هتل، 500 رستوران، 600 کافی شاپ، هزاران مغازه، 5 فرودگاه، 9 ایستگاه راه آهن و شبکه وسیع مترو برای پذیرایی از گردشگران آمادگی کامل دارند.

در حال حاضر شهر مسکو پذیرای گردشگرانی از اکثر کشورهای جهان است که مایلند با فرهنگ باستانی روسیه، بناهای تاریخی، کلیساها، کاخ ها، باغ ها، میادین، گنجینه های بی نظیر و موزه های آن آشنا شوند.

بنا به رأی یونسکو، هشتصد و پنجاهمین سالگرد مسکو به عنوان واقعه مهم تاریخی ثبت شد و در سال 1997 جشن های بزرگی به همین مناسبت برگزار گردید.





Wednesday, 1-Dec-2010 15:26 Email | Share | | Bookmark
The Second World War Museum,Moscow

 
 
 
View all 140 photos...

موزه جنگ جهانی دوم و پارک پیروزی
Museum of the second world war & Victory park
در میان جنگ هایی که در تاریخ روسیه وجود دارد حمله ناپلئون و نیروهای آلمان نازی از اهمیّت ویژه ای برخوردار است. مردم روسیه به منظور تجلیل از فرماندهان و نیروهای نظامی که برای دفاع از روسیه مبارزه نمودند، بناها و نمادهای یادبود بسیاری را ایجاد نموده اند. شاخص ترین آنها در مسکو طاق پیروزی در محوطه پارک پیروزی است که به نشانه غلبه نیروهای نظامی روسیه در سال 1812 میلادی بر سپاه ناپلئون ساخته شد و دیگری موزه جنگ جهانی دوم می باشد که به یاد جنگ آوران شوروی در جنگ علیه آلمان نازی در سال 1983 تا 1995 میلادی در بنایی بسیار مجلل و زیبا بر پا شد. در تاریخ 23 فوریه 1958 در محل امروزی موزه جنگ، سنگ یادبود گرانیتی نصب شد که روی آن نوشته شده بود: در این مکان بنای یادبودی به مناسبت پیروزی مردم شوروی در جنگ بزرگ میهنی احداث خواهد شد.

در دهه هفتاد مردم شهرهای مختلف شوروی مبلغ 194 میلیون روبل معادل 215 میلیون دلار برای احداث این موزه اهدا نمودند. این موزه در تاریخ 9 می 1995 به مناسبت پنجاهمین سالگرد پیروزی ارتش شوروی بر آلمان نازی افتتاح شد. مساحت کل پارک پیروزی 135 هکتار است که شامل: یادمان اصلی پیروزی با ارتفاع 80/141 متر، موزه جنگ دوم به مساحت 33992 مترمربع، گالری نقاشی موزه جنگ با مساحت 3550 مترمربع می باشد. در محوطه پارک یک مسجد، یک کلیسا و یک کنیسه برای یادبود شهیدان مسلمان، مسیحی و یهودی ساخته شده است. در داخل موزه کتاب هایی که اطلاعات تمامی 27 میلیون شهید این جنگ با ذکر نام، تاریخ تولد، محل تولد، تاریخ و محل شهادت در آنها درج شده، موجود می باشد. یکی از جالب ترین قسمت های موزه، سالن اشک مادر است که در بالای مجسمه مادر اثر هنری شیشه ای متشکل از 000/700/2 قطعه کریستال به یاد و خاطره 000/000/27 شهید شوروی در جنگ جهانی دوم نصب گردیده است.

هرگوشه این موزه با طراحی بسیار ماهرانه ای، تمام صحنه های جنگ را با استفاده از هنرهای تجسمی به گونه ای مجسم می نماید که گویی انسان در صحنه نبرد حضور دارد و جلوه های شکست و پیروزی را از نزدیک احساس می کند.







Tuesday, 30-Nov-2010 09:41 Email | Share | | Bookmark
The Metro of Moscow

 
 
 
View all 76 photos...



بدون هیچ تردیدی مترو شاخص ترین وسیله نقلیه عمومی مسکو است که روزانه چند میلیون نفر را جابه جا می کند. ساخت مترو در روسیه بر اساس تصویب کنگره کمیته مرکزی حزب کمونیست، در 15 ژوئن سال 1931 آغاز شد.ظرف 4 سال اولین خط مترو به طول کلی 2/11 کیلومتر با 13 ایستگاه و تاسیسات مربوطه تکمیل گردید و 15 می 1935 به بهره برداری رسید.

ساخت مراحل بعدی مترو در مسکو بدون وقفه حتی در جریان جنگ جهانی ادامه پیدا کرد. در اوایل ساخت مترو، ایستگاه ها به شکل یک مجتمع مهندسی ـ معماری که اهداف فرهنگی ـ اجتماعی در آن منعکس بود ساخته می شدند. در طراحی ایستگاه های متروی مسکو معماران مشهور شوروی از قبیل وگلفریخ، فومین و شوسیف کار کرده اند. آنها کوشیدند ایستگاه ها نه تنها برای تردد مسافرین در چندین متر زیر زمین، شرایط مساعد، تماشایی و دلنشین داشته باشد، بلکه به هر ایستگاه شکلی منحصر به فرد و مخصوص داده شود.

در معماری ایستگاه های متروی مسکو، مراحل گسترش معماری شوروی دیده می شود. بسیاری از معماران شیوه های معماری کلاسیک را به کار می بردند و برخی دیگر از نوآوری های معماری استفاده می نمودند.

درنیمه دوم سالهای 1940 و اوایل سالهای 1950، شکل معماری ایستگاه های مترو به یک موضوع معین اختصاص داده می شد. برای مثال موضوع معماری ایستگاه متروی ایزمایلوفسکایا که در سال 1944 به سبک معماری ویلنسکی و ایستگاه حلقوی کامسامولسکایا که در سال 1952 به سبک معماری شوسیف ساخته شده است، به سوابق حماسی روسیه و قهرمانی مردم شوروی در جنگ جهانی دوم اختصاص دارد. متروی مسکو امروزه با بیش از 162 ایستگاه، 11 خط، 264 کیلومتر طول، هر شبانه روز حدود 5/9 میلیون نفر را جابه جا می کند و یکی از پیشرفته ترین، ارزان ترین و زیباترین متروهای جهان است که همه روزه مورد بازدید جهانگردان خارجی و داخلی قرار می گیرد. ایستگاه های مترو در خیابان ها با تابلویی به شکل حرف(M) مشخص شده اند.

با استفاده از نقشه مترو امکان رسیدن به تمام نقاط اصلی شهر وجود دارد. برخلاف دیگر متروهای جهان، مسافرین برای تعویض خط نیاز به پرداخت مجدد ندارند و پس از ورود به محوطه اصلی هر تعداد خط که عوض کنند بدون پرداخت مجدد می توانند سوار شوند. برای رسیدن به مقصد گاهی مسافر چندین خط عوض می کند، لذا توجه دقیق به نقشه مترو ضروری است.واگن های قطار در متروی مسکو 44 صندلی برای نشستن و در کل گنجایش 270 نفر را دارند. لازم به ذکر است که هر یک از خطوط متروی مسکو نام به خصوصی دارد، اما از آنجا که هر خطی در نقشه مترو رنگ مخصوص دارد، خطوط با رنگ شناخته می شوند.

http://engl.mosmetro.ru/


[<<  <  1  2  3  4  5  6  [7]  8  9  10  11  12  13  14  15  >  >>]    [Archive]

© Pidgin Technologies Ltd. 2016

ns4008464.ip-198-27-69.net