BackPack

By: FZ AZ

[Recommend this Fotopage] | [Share this Fotopage]
[<<  <  1  2  3  [4]  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  >  >>]    [Archive]
Monday, 9-May-2011 10:28 Email | Share | | Bookmark
The Qiandao Lake

 
 
 
View all 109 photos...



دریاچه چیندائو در فاصله 150 کیلومتری شهر هانگژو واقع شده است
و دریاچه ای مصنوعی می باشد و در سال 1959 آبگیری شده است
در پشت سدی قرار دارد که بر رودخانه ژیان ساخته شده است مساحت این دریاچه حدود پانص و هفتاد کیلومتر بوده و حدود هزار و هفتاد هشت جزیره را شامل می شود و به همین دلیل به دریاچه هزار جزیره مشهور شده است و اکنون یکی از مقصد های اصلی گردشگری چین می باشد و یکی از ده هتل برتر چین در کنار آن ساخته شده است که تصاویر هتل را در بین عکسهای این بخش می بینید
از جذابیتهای این دریاچه بازدید با قایق از جزیره قفل . جزیره آرزو و جزیره مارها و جزیره پرندگان است
جزیره آرزو که در آن مجسمه ای قرار دارد و سالهای 12 گانه چینی در جدولی به تصویرکشیده شده است و نشان دهنده ازدواجهای موفق یا نا موفق است
در جزیره فقل بزرگترین قفل جهان که در رکورد های گیتز هم ثبت شده است را می بینید و مثل پارچه بستن و حاجت طلبیدن بعضی ها بر روی درختان است که آنجا فقل می بندند
و جزیره پرندگان هم که چند تا مرغ و خروس انداخته بودن اونجا و توریستها را می کشاندن و اینطوری پول در می اوردن و جزیره مارها هم دست کمی نداشت چند تا مار رو در یک قفس اکواریوم شکل انداخته بودن و این شده بود جاذبه توریستی
در کنار این دریاچه شهر چیندائو واقع شده است که تا چند سال پیش شهری فقیر و توسعه نیافته بود
اما.........
فقط در زمانی کمتر از 5 سال در بین کوهها و دره ها یک اتوبان حدود 100 کیلومتری می سازن که تونل بود و پل و این شد که این شهر با آمدن توریستهای فرآوان رونق گرفت و اینجا هم مردمش به پول رسیدن
جالبه که همین چینی ها ساخت جاده چالوس را سالهاست که راکد نگه داشته اند اما اینجا چنین جاده ای برای خودشون ساختن
در بین تصاویر یک خوراک مخصوص چینی را هم می بینید که سوپ ماهی بود که سر میز پختن و فوق العاد خوشمزه بود در مورد اون رستوران سنتی چینی باید بگم که هم سالن عمومی داشت و هم اتاقهای خصوصی چندین نفره که سنت چینی ها در این است که افراد فامیل در رستورانها دور هم جمع می شن و با رزرو یک سالن کوچکتر خصوصی ساعتها کنار هم جمع هستند
در پایان بد نیست از شهرت این دریاچه بگم ... درسال 1994 اتفاقی در این منطقه رخ داد که در سطر خبرهای بین المللی قرار گرفت
یک گروه 24 نفره توریستهای تایوانی بصورت دسته جمعی در داخل یک کشتی بر روی دریاچه سوزانده شدند
دولت چین در ابتدا می گوید که آنها در اثر آتش سوزی اتفاقی در داخل قایق کشته شده اند اما با ورود خانواده های آنها به چین و بررسی های بیشتر مشخص می شود که تمام آنها به همراه 6 خدمه چینی قایق و دو تورلیدر محلی در اتاق انتهایی کشتی روی هم افتاده بودند و درب بر روی آنها بسته شده بود و در داخل کشتی هم پوکه های فشنگ افتاده بود دولت چین اجازه دیدن جنازه ها را به خانواده ها نمی دهد و ماموران چینی اجساد را طبق رسوم بودایی در معبد لینگ ین می سوزانند و خاکستر اجساد به خانواده ها تحویل داده می شود
دولت چین همچنان اصرار داشت که حادثه ای عادی اتفاق افتاده بود و همین مسئله باعث شد دولت تایوان این توجیه را قبول نکند و روابط متزلزل دو طرف بد تر شد و نهایتا دولت چین اعلام کرد که سه نفر را بعنوان مجرم شناسایی کرده است که یکی از آنها از افراد سابق ارتش چین بوده است و حکم اعدام در مورد آنها اجرا می شود
این مسئله در سال 1994 ضربه سنگینی بر روابط دو طرف وارد کرد چون چین سعی داشت با حسن نیت دولت و مردم تایوان را وادار کند بر طبق سیستم یک کشور و دو نظام به چین بپیوندند و این زمانی بود که در سال 1997 هنگ کنگ و سپس ماکائو در سال 1999 به چین پیوستند اما این جنایت بدبینی شدیدی در تایوان ایجاد کرد و مردم تایوان می گفتند که دولت چین برای ما ارزشی قائل نشده است و ضربه دیگر این ماجرا توقف مسافرت یک میلیون تایوانی بود که در سال به چین سفر می کردند و طبق استاندارد آنها حد اقل 600 دلار به طور متوسط هزینه می کنند و اقتصاد چین ششصد میلیون دلار را از دست داد.
اما چرا باید این توریستها کشته شوند؟ در سایتهای اینترنتی اشاره مستقیمی نشده است و خود تایوانی ها هم سکوت کرده اند اما شایعات داستانی را می گوید که جالب است
این توریستها ظاهرا چند نفر از روسپی های شهر را به هتل خود دعوت کرده بودند و در موقع حساب و کتاب پول آنها را نپرداخته بودند و همین مسئله باعث می شود که کسانی که از روسپی ها حمایت می کردند مبادرت به انتقام گرفتن از توریستها کنند و با توجه به فرهنگ عقب مانده بویژه 17 سال پیش که اینجا منطقه ای کمتر توسعه یافته بود تا حدودی قابل باور است و تاکید محلی ها بر این ماجرا است


Sunday, 8-May-2011 15:02 Email | Share | | Bookmark
Hangzhou to Qiandao Lake

 
 
 
View all 47 photos...



Saturday, 7-May-2011 07:13 Email | Share | | Bookmark
The Chinese Cultural Revolution

 
 
 
View all 30 photos...


سالها پیش یکی از علاثقم مطالعه روزنامه ایران بود و مخصوصا بخش تاریخ آن روزنامه و اون موقع ها خیلی فعال بود و سر اغاز مطالعات بعدی من شد
یک روز گرم تابستان 81 بود که مقاله گارد سرخ بشدت توجه من رو به خودش جلب کرد و شاید همین مقاله بود که من رو به مطالعه تاریخ چین علاقمند کرد و من رو راهی سفر چین نمود.
یادمه که چند بار این مقاله رو خواندم باورم نمی شد که یک رهبر محبوب تا بدین حد سنگ دل باشه که مردمش را به چنین دردسری بندازه این رهبر اولش بنام حمایت از مردمش و عشق به چین مبارزه کرد اما چی توی دلش بود که کارش به اینجا کشید؟ چرا باید مائو به راحتی بگه که سیصد میلیون چینی هم مردن مهم نیست؟
با مطالعه تاریخ چین پی می بریم که چینی ها از دست استعمارگران اروپایی و آمریکایی و ژاپونی متحمل ضربه های شدیدی شدن ولی این فردی که ندای مبارزه با امپریالیسم را داشت چرا با مردم خودش اینگونه رفتار کرد؟ همه اون شعار ها بازی بود؟ در واقع بخشی از این سیاه بازی جهت سرپوش گذاشتن بر شکستهای بزرگ و فاحش ملی در عرصه اقتصادی و سیاست خارجی بود بویژه اینکه چین دیگه قصد ند اشت مثل جریان کره مستقیما وارد جنگ در ویتنام بشه و همچنین بازی برای رسیدن به قدرت بود چون مائو جایگاهش بشدت سست شده بود و اعتبار خودش را از دست داده بود و تبدیل شدن به یک دیکتاتور؟
بله این بود که به گارد های سرخ با نگاهی موشکافانه نگاه می کردم و دنبال اون کتاب سرخ مائو بودم و بخونمش ببینیم چی توش نوشته بود که باعث شد این جوانان هیجان زده حتی معلم های خودشون رو هم کتک بزنن و استاد های دانشگاه را به تبعید بفرستن چرا مائو اینقدر از دانشگاه وحشت داشت و در فکر تصفیه دانشگاه ها بود چرا با هر کسی که نقدش می کرد دشمن می شد؟
تاریخ انقلاب فرهنگی از نظر من جذاب ترین واقعه تاریخ معاصر جهان است
چرا لین پیائو قائم مقام مائو می خواست مائو رو بکشه؟
چرا پزشک مخصوصش در سال 94 کتاب می نویسه و چاپ اون کتاب الان هم در چین ممنوع است
خلاصه اینکه گارد های سرخ و انقلاب فرهنگی داستان آموزنده و جالبی داره وقتی که در خیابانهای چین قدم می زدم مدام در فکر چهره های چینی ها بودم همینها بودن که به جون همدیگه افتاده بودن دقیقا همینها بودن چی شد که این آدمهای بی آزار اینقدر خطرناک شدن؟
با گذر زمان و بررسی های بیشتر به این نکته فکر کردم چرا این مردم لحظه ای فکر نکردن که دارن چیکار می کنن؟ اما کم کم دارم به پاسخ می رسم اونهایی که درک و شناخت صحیحی از جریانات داشتن خودشون رو دور نگه می دارن و یا مثل دنگ شیائو پنگ در مقابل این جریان می ایستن اما آدمهای نا آگاه خودشون وسط ماجرایی می افتن که ازش سر در نمیارن و تحت تاثیر تبلیغات بودن اما دودسته می دونستند و آگاهانه عمل می کردند و ازهمه خطرناکتر بودند>>> یکی اونهایی بودن که دنبال منافعشون بودن مثل همین وزیر دفاع مائو و بقیه هم کمبود ها و عقده های شخصیتی داشتن و می خواستن از جامعه انتقام بگیرن
جالبه که مائو قبل از این فضاحت در سال 1958 یک طرح جالب و انقلابی داده بود برای جهش بزرگ به جلو و همه مردم را وادار کرده بود تا هر چی اهن و وسیله فلزی دارن را به کوره های سنتی روستا ببرن و ذوبش کنن تا بتونن میزان تولید فولاد را بالا ببرن و از آنگلیس در تولید فولاد جلو بزنن جالبه که همین طرحش باعث شده بیش از سی میلیون چینی در سالهای بعد از قحطی بمرین
در اینترنت مطالب زیادی رو دیدم و جالب بود که این موضوع در سایتهای ایرانی بصورت کامل مورد بحث قرار گرفته است و یکی از
مقاله هایی را که مطالعه کردم نظر من رو بشدت بخوش جلب نمود و عینا اون مقاله را در ادامه مطلبم می آورم
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
در طول تاریخ کم نبودند سیاستمدارانی که هر چند دم از توده ها می زدند اما برای نیل به اهدافشان از هیچ نوع جنایتی فروگذار نبودند. مائو تسه‌تونگ، یکی از برجسته‌ترین افراد از این قشر بود.
در طول تاریخ کم نبودند سیاستمدارانی که هر چند دم از توده ها می زدند اما برای نیل به اهدافشان از هیچ نوع جنایتی فروگذار نبودند. مائو تسه‌تونگ، تئوریسین مارکسیست لنینیسم و رهبر سابق حزب کمونیست چین یکی از برجسته‌ترین افراد از این قشر بود که از آغاز حرکت انقلابی‌اش تا لحظه مرگش در سال 1976 حدود 70 میلیون انسان را به کشتن داد.

مائو در 26 دسامبر 1893 در شاوشان از ایالت هونان به دنیا آمد. خانواده‌اش از طبقه کشاورز بودند اما نسبت به دیگر هم‌محلی‌هایشان وضع مالی خوب و مناسبی داشتند. پدرش مردی سختگیر و دقیق بود و می‌خواست پسرش نیز فردی منظم و با انضباط باشد، مادرش نیز زنی مذهبی و آرام بود و از همان کودکی پسرش را به دینداری تشویق می‌کرد.

مائو پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه هونان وارد دانشگاه پکن شد، او در آنجا با بسیاری از همکلاسی‌هایش که وضعیت مالی خوبی داشتند و به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی مسلط بودند، آشنا شد. مائو در این زمان با تعدادی از روشنفکران و هم‌ جوانان هم‌کیش خود گروهی تشکیل داد که بعدها به بنیان‌گذاری حزب کمونیست چین توسط آنها منجر شد.

مائو تسه تونگ در سال 1921 به اولین کنگره حزب کمونیست چین در شانگهای ملحق شد و در هونان رهبری طرفداران این

حزب را به عهده گرفت. او سه سال بعد به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست در کنگره سوم انتخاب شد.

در سال 1927 "سون یات‌سن" رهبر حزب ناسیونالیست و بنیانگزار چین مدرن که از سال 1911 حکومت را در دست گرفته بودند مرد و "چیانگ‌کای‌‌شک" جانشین او شد، خط‌مشی چیانگ کای شک کاملاً با سون‌یات سن متفاوت بود او با به دست گرفتن ارتش ناسیونالیستی حکومت را از عوامل کمونیست پاکسازی کرد. در این جریان تعداد زیادی از اعضای حزب کمونیست یا به زندان رفتند یا همچون مائو تبعید شدند. پس از تصفیه‌های چیانگ‌کای‌‌شک بین ناسیونالیستها و کمونیست‌ها تخاصمی درگرفت که حاصل آن جنگ داخلی بیست و سه ساله بود.

در جریان این جنگ کشاورزان وکارگران به یاری حزب کمونیست شتافتند تا این حزب بتواند پس از مدتی نیروی تقریباً عظیمی فراهم کند و به سوی شهرهای بزرگ پیش رود و چند شهر را نیز به تسلط خود درآورد.

مائو که به جایگاه قابل توجهی در حزبش دست یافته بود و مورد توجه و حمایت اتحاد جماهیر شوروی نیز قرار داشت و از آنها کمک‌های مالی و نظامی دریافت می‌کند. در اکتبر 1935 دستور راهپیمایی بزرگ نیروهای کمونیست را از جنوب‌شرقی را به شمال‌غربی چین را صادر کرد.

هدف از راهپیمایی بزرگ استقرار قرارگاه جدیدی در شمال نزدیک مرز مغولستان بود تا به این ترتیب دسترسی سریع به اسلحه و تدارکات از طریق شوروی فراهم گردد. مائو در جریان این راهپیمایی چند هزار کیلومتری برخلاف گفته عده‌ای که قصد داشتند او را شخصیتی انسانی، بزرگ و مبارز جلوه دهد به جای راهپیمایی دشوار به فراز کوهستان‌ها بر دوش نیروهای خود نشسته برجایگاه‌های سایه‌دار حمل می‌شد.

در سال 1937 ژاپن به چین حمله کرد در جریان این جنگ از آنجا که خطر نفوذ خارجی به شدت حس می شد حزب کمونیست با ناسیونالیستها در برابر ژاپن متحدشدند اما به نظر می رسد مائو از حمله ژاپن به چین حمایت می کرد، زیرا می‌دانست این جنگ موجب تضعیف ناسیونالیستها خواهد شد. در نتیجه هم همین‌طور شد و این جنگ باعث شد حزب کمونیست بر ناسیونالیستها به طور کامل غلبه کرده و در سال 1949 پس از پایان جنگ جهانی، جمهوری خلق‌چین را تاسیس کند
از اوایل 1950 مائو رهبری اصلی حزب شد و کنترل کمیسیون نظامی حزب را به عهده گرفت. با استقرار
” . با استقرار کامل نظام کمونیستی در چین مائو توانست خود را به عنوان رهبری بلامنازع در سراسر چین معرفی کند. “
کامل نظام کمونیستی در چین مائو توانست خود را به عنوان رهبری بلامنازع در سراسر چین معرفی کند وشرایط را برای اجرای سیاست‌های جاه‌طلبانه‌اش در عرصه جهانی فراهم کرده تا بعد از مرگ استالین به عنوان نماد کمونیسم در بین جهانیان معرفی شود.

رژیم مائو در سال 1958 با هدف تغییر سریع اقتصاد و صنعتی کردن چین طرح "جهش بزرگ به پیش‌" را مطرح کرد.

بر اساس این طرح کلیه زمین‌های کشاورزی چین مصادره و به 26 هزار واحد اشتراکی تقسیم شدند. در آن سالها که اروپای شرقی در اختیار کمونیستها بود مانو اکثر محصولات زراعی چین را در مقابل دریافت کمکهای نظامی و سیاسی به آنجا صادر کرد. او همچنین برای کسب وجه ضد استعماری مواد غذایی و پول به نهضت‌های کمونیستی در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین فرستاد.

در جریان اجرای این طرح که 4 سال طول کشید حدود 38 میلیون نفر در اثر قحطی و کمبود مواد غذایی جان خود را از دست دادند.

در این مدت غذای جایگزین محصولات زراعی در بین جمعیت شهری چین ماده‌ای مشمئزکننده دارای مقدار کمی پروتئین بود که از ادرار به دست می‌آمد. در نواحی روستایی نیز،‌خوراک زارعین گرسنه و قحطی‌زده تا به حد پوست درخت و کود گیاهی تقلیل یافت و بعضی از ایالت‌ها حتی کار به همجنس‌خواری هم رسید. این در حالی بود که چین در همان زمان بزرگترین اهداکننده کمک‌های بین‌المللی در جهان بود.

مائو در سال 1958 در دفاع از طرحش خطاب به کنگره حزب کمونیست چنین اظهار کرد: «شما نباید از مرگ انسان‌ها در نتیجه خط‌مشی حزبی بیمی به خود راه دهید بلکه باید به آن خوشامد بگویید.» او پیش از این هم در مسکو گفته بود ماخود را برای مرگ 300 میلیون نفر آماده کرده‌ایم.

برای مائو جمعیت 600-700 میلیونی چین این امکان را فراهم کرده بود
” در جریان اجرای طرح جهش بزرگ به پیش که 4 سال طول کشید حدود 38 میلیون نفر در اثر قحطی و کمبود مواد غذایی جان خود را از دست دادند. “
تا در مقایسه با هیتلر و استالین برای نیل به اهدافش جمعیت بیشتری را قربانی کند و جایگاهش را به عنوان بزرگترین هیولای تاریخ تثبیت کند.

مائو در سال 1966 انقلاب فرهنگی چین را که بزرگترین و اساسی‌ترین کشمکش قدرت در حزب کمونیست چین بود را برای تثبیت جایگاهش ترتیب داد. در انقلاب فرهنگی که به رهبری همسر مائو «جیانگ‌چین» برپا شد بسیاری از رهبران حزب کمونیست که رقیبی برای مائو محسوب می‌شدند و نسبت به سیاست‌های مخصوصاً «جهش بزرگ به پیش» انتقاد داشتند از حزب تصفیه شدند مهمترین فرد در میان تصفه‌شدگان لیوشائوچی بود که مدت‌ها چه در حزب و چه در ارتش جانشین فرمانده بود. او پیش از این از قربانیان قحطی 1958-1961 عذرخواهی کرده بود.

در آغاز انقلاب فرهنگی مائو و هوادارانش هزاران تن از افراد جوان «گارد سرخ» را بسیج کردند تا آنچه که در گروه چهار دیرینه در فرهنگ این کشور می‌نامیدند پاکسازی کنند. گروه‌ چهار دیرینه عبارت بود از آداب، رسوم، فرهنگ و تفکر قدیمی.

در جریان انقلاب فرهنگی نزدیک به 8/4 میلیارد آرم از سر مائو ساخته شد که مردم چین موظف بودند آن را به لباس خود بچسباند. هر چینی باید نسخه‌ای از «کتاب سرخ کوچک» که متشکل از نقل قول‌های مائو بود را تهیه می‌کرد و در تمامی مراسم عمومی همراه داشت. در نتیجه این اقدامات مائوئیسم به یک دین اجباری تبدیل شد.

مائو از دانشجویان خواست که آموزگاران خود را به خاطر مسموم کردن ذهنهایشان به ایده‌های بورژوایی مورد انتقاد شدید قرار دهند. بسیاری از جوانها که برای اولین بار در زندگی خود اجازه شرکت در فعالیت‌های سیاسی را می‌یافتند بی‌صبرانه آن موقعیت را دودستی چسبیدند و تحت‌عنوان «گارد سرخ» تشکیلات آموزشی خود را مورد تاخت وتاز قرار دادند، بسیاری از آموزگاران و مدرسین خود را به جایگاه‌های عمومی
” برای مائو جمعیت 600-700 میلیونی چین این امکان را فراهم کرده بود تا در مقایسه با هیتلر و استالین برای نیل به اهدافش جمعیت بیشتری را قربانی کند و جایگاهش را به عنوان بزرگترین هیولای تاریخ تثبیت کند. “
می‌بردند و با آنها با خشونت بسیار رفتار می‌کردند. بسیاری از آموزگاران زن در این میان مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفتند.

بسیاری از اعضای طبقه تحصیل‌کرده به مناطق صنعتی و نواحی روستایی برای انجام کار یدی روانه شدند. این همه تحقیر و اهانت سبب شد تا موجی وسیعی از خودکشی در میان چینیان به راه بیفتند و تعداد زیادی برای اینکه تن به ذلت ندهند خود را کشتند.

نویسندگان برجسته و اصلی کشور، خواننده‌ها و هنرمندان مجبور می‌شدند که در جلوی آتش زانو بزنند در حالی که سرهایشان در زیر بارانی از ضربات مشت گارد سرخ قرار داشت گارد سرخ خانه‌های مسکونی را درهر شهر و دهکده‌ای را برای یافتن کتاب یا هر چیز دیگری که فرهنگ مربوط می‌شد را زیر و رو می‌کردند. بسیاری از خانواده ها که از پیامد پیدا شدن چنین چیزهایی در منزل خود آگاه بودند کتاب‌ها و آثار هنری خود را می‌سوزاندند یا به عنوان جنس دورریختنی می‌فروختند.

تفاوت استالین با مائو در چنین برخوردهایی در این بود که استالین تصفیه‌های خود را از طریق نیروهای پلیس مخفی و ک.گ.ب انجام می‌داد که طی آنها قربانی‌ها بدون اینکه دیگران بویی ببرند روانه زندان می‌شدند یا سر به نیست می‌شدند اما مائو تصفیه بزرگ خود را با خشونت و تحقیر در ملاء عام انجام می‌داد. که در نهایت باعث شد در طول انقلاب فرهنگی حدود 3 میلیون نفر کشته شدند.

هرچند در سال 1969 گاردسرخ به دست ارتش چین سرکوب شد اما انقلاب فرهنگی رسماً تا سال 1976 ادامه داشت. مائو نیز سرانجام در 9 سپتامبر 1976 در سن 83 به زنگی ننگین خود پایان داد.

آنچه که در دوران حکومت مائو به چین حائز اهمیت است نگاه و موضع جوامع‌غربی خصوصاً روشنفکران به عملکرد اوست که متاسفانه اغلب مثبت و ستایشگرانه بوده به عنوان مثال ژان‌پل‌سارتر روشنفکر مطرح فرانسوی، در طی انقلاب فرهنگی چین در دهه 1960 خشونت انقلابی مائو را با عنوان «عمیقاً‌ اخلاقی» مورد ستایش قرار داد.

در حال حاضر نیز هرچند شاهد اصلاحات ساختاری در اقتصاد و بعضاً رویکردهای سیاسی حزب حاکم چین بوده‌ایم اما امروز نیز تصویر بزرگ مائو بر میدان تیان‌آن‌من در قلب پایتخت چین حکومت می‌کند و رژیم کمونیستی فعلی خود را میراث‌دار مائو و ادامه دهنده راه او می‌داند.







Wednesday, 27-Apr-2011 13:31 Email | Share | | Bookmark
The Lingyin Temple /Hanghzou

 
 
 
View all 82 photos...

معبد لینگ لی مهمترین معبد جنوب شرقی چین است و شاید بشه گفت مهمترین معبد بودایی چین است
این معبد در ابتدا در سال 328 میلادی توسط یک موبد هندی بنام هویلی بنا نهاد شده ومعنی لینگ لی یعنی آرامش روح و عملا این تاریخ زمانی است که بودائیسم وارد چین گردید.در چین سه مذهب توامان وجود دارد اعتقاد به بودیسم و کنفوسیویسم و تائویسم. در خیلی از معابد اشتراک مذهبی بین آنها را می بینید کنفوسیوس اعتقادش بر مبنای پذیرش اطلاعت اجتماعی و خانوادگی است یعنی مردم از حاکم و پسر از پدر و یا تائویسم اعتقاد اصلیش بر مبنای برتری طبیعت بر انسان است و انسان باید خود را منطبق با طبیعت کند که در این بخش فرصت کافی برای شرح این مبنای اعتقادی نیست
این معبد در شمال غربی هانگزو در یک منطقه کوهستانی واقع شده است و شامل دو بخش اصلی است یکی مربوط به کندکاری های بر روی کوه و غار ها و مجسمه های آن است و بخش دوم هم خود محوطه معبد است طبق افسانه ها گفته می شود که این کوهی که بر روی آن نقش برجسته ها و غار ها را می بینیم کوهی است که در یک شب از هندوستان پرواز کرده ودر اینجا افتاده است و البته جالبه این رو هم بگم بافت زمین شناسی و نوع سنگهای این کوه متفاوت از زمینهای اطرافش است و از سنگ آهک تشکیل شده است
و در این بخش یک پاگودای سنگی مرتفعی را می بینیم که در داخل آن خاکستر بدن موبد هویلی را قرار داده اند
در سمت راست وارد محوطه معبد می شویم
در این بخش در امتداد یک محور سه سالن بسیار بزرگ و مرتفع قرار دارد و توسط چند حیاط از هم جدا شده انددر داخل حیاط ها هم آتش مقدس روشن است و چیزی شبیه عود را دود می کنند و به عبادت می پردازند
در بدو ورود مجسمه عظیم بودای خندان را می بینیم به این سالن معبد پادشاهان آسمانی اطلاق می شود و در چهار گوشه این معید در داخل سالن 4 مجسمه عظیم را می بینیم که در واقع نگهبانان 4 جهت اصلی شمال جنوب شرق و غرب هستند و .در سمت راست این سالن در خارج آن یک سالن عظیم دیگه هم هست که به سالن 500 موبد آرهات گفته می شود و باید یک توضیح کوچیک در این مورد بدم در مکتب بودایی اصل بر این است که به نیروانا برسند یعنی اینکه به نهایت روشن بینی برسند و بعد از مرگ به آرامش مطلق می رسند و دوباره دوره تناسخ را طی نکنند و زجر نکشند و این پانصد نفر آرهات به نیروانا رسیده اند و در سالنی که در قالب سوستیکا است و- بعبارتی همان صلیب شکسته- قرار داده شده اند وتصاویر آن سالن را می تونید در میان عکسهای این مجموعه ببینید
سالن دوم در محور معابد اسمش معبد بودای دانا است که دومین سالن است و باز هم مجسمه ها را در آن می بینید و البته شانس خوبی که آوردم این بود که موبد های بودایی در آنجا داشتن عبادت می کردن و تصاویر را می بینید
و معبد سوم هم بنام بودای شفا دهنده و یا مدیسین بودا معروف است و علامت سوستیکا را بر روی سینه مجسمه آن می بینید
این علامت ریشه اصلیش از هند بوده است و نشان دهنده چهار عنصر تشکیل دهنده جهان آب باد خاک و آتش است و وارد مکتب بودایی شده است و اگر به تصاویر سفر هندوستان من مراجعه کنید حتی بر روی ماشین ها و لباس مردم هم این علامت را که نشان دهنده خوش شانسی است را می بینید
این معبد در طول سالیان طولانی بارها ویران شده و مجددا بازسازی شده است و آخرین زمان ساخت این ساختمانها در اواخر سلطنت دودمان چینگ می باشد
و اما یک اتفاق مهم که در دوران معاصر رخ داده وقوع انقلاب فرهنگی چین بوده است در طول این ماجرا نزدیک به 5000 معبد و بنای تاریخی ویران شد و گارد های سرخ فجایع زیادی را مرتکب شدند و این معبد هم از گزند آنها در امان نماند و بخشهایی از جمله نقش برجسته ها و قسمتهایی از پاگوداهای سنگی تخریب شدند اما چون این معبد در سال 1961 بعنوان یک بنای ملی و اثر تاریخی ثبت شده بود متولیلان آن توانستند جلوی تخریب بیشتر گارد های سرخ را بگیرند
تاریخ چین و سفر به چین را نمی توان بدون اطلاع داشتن از تاریخ معاصر چین و واقعه غم انگیز انقلاب به اصطلاح فرهنگی چین کامل کرد به همین دلیل در قسمت بعدی این سفر نامه بطور کامل در مورد انقلاب فرهتگی چین صحبت خواهیم کرد





Tuesday, 26-Apr-2011 10:03 Email | Share | | Bookmark
Hanghzou /West Lake

 
 
 
View all 55 photos...


در مورد شهر هانگزو باید بگم این شهر به دلیل وجود دریاچه ای مهم و باستانی در مرکز آن شهرت دارد و سه طرف این دریاچه توسط کوهها احاطه شده است و در داخل آن دو راه آنرا به چندین بخش تقسیم کرده اند و چند جزیره مصنوعی در داخل دریاچه قرار گرفته است و یکی از سمبل های اصلی چین که سه پاگودا است نیز در همین دریاچه قرار گرفته اند تصویر این سه پاگودای بر پشت اسکناسهای یک یوانی چاپ شده است و در شبهای مهتابی بر روی حفره ای در این پاگودا شمع روشن می کنند و و با انعکاس نور ماه بر روی دریاچه مجموعا با خود نور ماه 33 نقطه نورانی بروی دریاچه ظاهر می شود که علامت خوش یمنی برای چینی ها است
این دریاچه در حدود دو هزار سال پیش در اثر رانش زمین بوجود آمد و برای چینی ها اهمیت ویژه ای دارد و بسیاری از امپراتوران چین به این منطقه آمده اند و تاسیساتی در کنار آن ساخته اند و در کوههای شمال غربی این دریاچه مهمترین معبد بودایی چین ساخته شده است و در قسمت بعدی شما را به آنجا خوااهم برد
راستی پاگودا چیه؟
پاگودا همین ساختمانهای بلندی هستند که در تصاویر می بینید و اینها وجودشان منطقه را متبرک می کند و به نوعی منطقه در زیر چتر حمایت معنوعی و روحانی آنها قرار می گیرد و این نوع ساختمانها و شیوه معماریشان ابتدا در هندوستان شکل گرفته است و وارد چین و ژاپن شده است



[<<  <  1  2  3  [4]  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  >  >>]    [Archive]

© Pidgin Technologies Ltd. 2016

ns4008464.ip-198-27-69.net