BackPack

By: FZ AZ

[Recommend this Fotopage] | [Share this Fotopage]
[<<  <  1  2  [3]  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  >  >>]    [Archive]
Wednesday, 25-May-2011 11:27 Email | Share | | Bookmark
Hutong Area Beijing

 
 
 
View all 102 photos...
http://www.hoostachina.com/luxury-hotel-in-beijing/

http://hotelcotecourbj.com/Eng/home.html
حالا چرا با اين لينک شروع کردم؟
راستش حيف نيست که بريم چين ولي در يک هتل مدرن اروپايي اقامت کنيم؟
اين هتلي که لينکش را براتون گذاشتم در مرکز منطقه تاريخي هوتونگ قرار گرفته است و در ادامه تصاوير ان را هم نشان داده ام
و بايد عرض کنم دو تا از عکس ها رو تغييراتي در انها دادم و بدليل رعايت حريم شخصي دوستانم بود و صورتهاي آنها را محو کردم
در فرصت مناسب راجع به اين منطقه توضيح خواهم داد فعلا تونستم عکسها را اپلود کنم





هوتونگ. کوچه هایی باریک در مرکز پکن است. هوتونگ در واقع نامی است مغولی بنام چاه آب و احتمالا منظور بر این بوده است که خانه ای که در ان چاه آب بوده باشد هوتونگ ها مجموعه ای از خانه های قدیمی مستطیل شکل را در بر می گیرند که در زمان قوبلای خان مغول ساخته شدند- سلسله یوان - و هسته اصلی شهر بیجینگ یا پکن را تشکیل دادند بیجینگ نامی است که اروپایی ها به پکن داده اند بنام پایتخت شمالی در اسیای شرقی پایتخت ها را بنام شمالی و جنوبی و شرقی و.. می شناخته اند مثل توکیو که پایتخت شرقی نامیده می شده و یا هانوی که پایتخت جنوبی نامیده می شده است
در کنار هوتونگ ها در زمان قوبلای خان دو ساختمان مرتفع ساخته شد یکی از آنها برج ناقوس نامیده شد و دیگری برج طبل این برجها در واقع نشان دهنده زمان بودند و در ساعتهای خاصی صدای زنگ و طبل نواخته می شده است و من شما را به بالای برج ناقوس بردم
و هوتونگهای اطراف این دو برج خوشبختانه حفظ شده اند و از بین برده نشده اند و متاسفانه در دوران مائو تعداد زیادی از خانه های تاریخی و بی نظیر چین تحت عنوان گسترش میدان تیان ان من و ساختن بلوار و غیره از بین رفت
در دوره مینگ و چینگ هوتونگ ها در اطراف شهر ممنوعه ساخته شده بودند بعبارتی در حلقه پیرامونی شهر ممنوعه و دیوار آن خانه های متعلق به اشراف درجه اول حکومت بود و هر چه از شهر ممنوعه دورتر می شدیم رتبه ساکنان خانه ها کاهش می یافت و تابع نظام فئودالی بود
به خانه های چینی سیه یوان گفته می شود و در واقع خانه هایی بودند که در یک محوطه مستطیل شکل چهار ضلعی ساخته شده بودند و در مرکز حیاطی قرار داشت و چهار بخش خانه در چهار جهت اصلی در پیرامون حیاط ساخته شده بود و مثل خانه های سنتی ایرانی اندورنی داشت و از بیرون نمی توانستند داخل خانه را ببینند در واقع مطالعه این نکات و مقایسه با سبک زندگی سنتی ایرانیان ارزشمند است
در مقابل در ورودی اگر به تصاویری که تهیه کرده ام دقت کنید در بالای در چند علامت برجسته می بنید
اگر تعداد 5 باشد که مربوط به خانواده سلطنتی است و اگر چهار باشد یعنی از اشراف درجه اول بوده اند و به همین ترتیب تعداد ان ها کم شود رتبه خانواده پایین می امده است
و برای تشخیص سمت رئیس خانواده به دو مجسمه کنار در توجه شده است اگر مقطع گرد بوده باشد سمت کشوری داشته است و اگر چهار گوش بوده باشد سمت لشگری
و نکته جالب دیگه این بوده که در مقابل در ورودی و بقیه درهای داخلی خانه یک مانع وجود داشته است که با توجه به اعتقادات چینی ها اینها مانع ورود روح های مزاحم به داخل خانه بوده اند چون روح ها نمی توانسته اند راه بروند و پایشان را بلند کنند و این مانع نمی گذاشته وارد خانه شوند و اعتقاد جالبی که در بین چینی ها وجود دارد که می گویند وقتی که معلم انگلیسی آخرین امپراتور به وی دوچرخه هدیه داد امپراتور تمام این مانع ها را برداشت تا بتواند در شهر ممنوعه دوچرخه سواری کند و به همین دلیل اعتقاد دارند که ارواح توانستند وارد قصر امپراتور شوند و کل سلطنت را نابود کنند
در کوچه های هوتونگ زندگی سنتی چینی در جریان است پیرمرد ها و پیر زنان را می بینید مغازه های مختلف را می بینید و دوچرخه ها و سه چرخه ها سمبل این منطقه هستند و مهمتر از همه.. سگ پی کی نیز را می بینید که مثل گربه ها در انجا آزاد هستند و همه جا سگهای اصیل پی کی نیز را می بینید.
و رستورانهای سنتی که در آنجا خوراک برشته و کبابی اردک سرو می شود
در این منطقه هتل های سنتی با درجات مختلف وجود دارند که با تغییر دادن و باز سازی سیه یوان به هتل تبدیل شده اند
تصور کنید به چین سفر کنید و در یک هتل زیبا در مرکز هوتونگهای پکن اقامت کنید و صبح ها با دوچرخه در کوچه پس کوچه ها بگردید و بعد قدم زنان و بدون استرس برید و شهر ممنوعه را ببینید
براستی سفر اینگونه است که لذت بخش می شود و اینکه بخواهید بین مردم باشید و سوار اتوبوس عمومی و مترو شوید
واقعا حیف است که به چین سفر کنید و سوار سه چرخه های چینی نشوید و زندگی سنتی آنها را درک نکنید
راستی تا یادم نرفته این رو هم بگم که ما وارد یک خانه چینی شدیم و زندگی انها را از نزدیک حس کردیم خانه ای کوچک که قسمت اصلیش همان است که در تصویر می بینید



Hutong and Siheyuan in Beijing

Traditional Beijing architecture For those who want to experience the local customs as well as the history and culture of Beijing, the hutong and Siheyuan (quadrangle) are indispensible parts of a visit as unique Beijing architectural structures.
A hutong is an ancient city alley or lane typical in Beijing, where hutongs run into the several thousand. Surrounding the Forbidden City, many were built during the Yuan, Ming and Qing dynasties. In these dynasties the emperors planned the city and arranged the residential areas according to the etiquette systems. The center of the city of Beijing was the royal palace -- the Forbidden City.
The word "hutong" came from the Mongolian language about 700 years ago. It originates from the word "hottog" in Mongolian meaning "water well." Where there was a spring or well, there were residents. The word "hottog" became "hutong" after it was introduced into Beijing.
Hutong means street, lane and alley, and is in fact the passage formed by lines of siheyuan (quadrangle) where most Beijing residents live. One hutong connects with another, and siheyuan connects with siheyuan, to form a block, and blocks join with blocks to form the whole city.
In old China, there was a clear definition for a street or a lane. A 36-meter-wide road was called a big street. An 18-meter-wide one was called a small street. A 9-meter-wide lane was called a hutong. The shortest one is just 10 meters long, and the narrowest hutong is only about 40 centimeters wide. Some hutong have more than 20 turns. Most of the hutongs in Beijing are in east-west or south-north directions. That has resulted from the need for houses to face south so as to take in more sunshine.
There are many stories and fairy tales about hutong. Near the Forbidden City, in the heart of Beijing lies a hutong called "Girl Weaver," which is named after a fairy from the Heavenly Kingdom, who descended to the human world and married a cowherd. Her enraged father, the Celestial Emperor, took the girl back and separated the couple with the Milky Way.
Symmetrically, on the other side of the Forbidden City, there used to be a Cowherd Bridge. This arrangement seems to suggest that feudal emperors living in the Forbidden City are sons of Heaven.
In the rich and historical culture of Beijing, the hutong has a very special and important position. It is not only a kind of architecture, but also serves as a window into Beijing folk life and the "encyclopedia of the history and culture of Beijing."
A standard siheyuan usually consists of houses on its four sides, and the house which stands at the north end and faces the south is called the "main house" or "north house," the ones on both sides are called "side houses," and the one which stands at the south end and faces north is called "opposite house" or "south house."
The siheyuan's gate is usually at the southeastern corner according to the traditional concepts of the five elements that were believed to compose the universe, and the eight diagrams of divination. Normally there is a screen-wall inside the gate so that outsiders cannot see directly into the courtyard and it is also believed to protect the houses from evil spirits. Outside the gate of some large siheyuan, there is a pair of stone lions on each side. Such a residence offers space, comfort and quiet privacy. It is also good for security as well as protection against dust and storms.
The gates are usually painted vermilion and have large copper door rings. Usually a whole family lives in compound. The elder generation lives in the main house, the younger generation live in the side houses, and the south house is usually their sitting room or study.
All the siheyuans, from their size and style one could tell whether they belonged to private individuals or the powerful and rich. The simple house of an ordinary person has only one courtyard with the main building on the north facing, across the court, the southern building with rooms of northern exposure and flanked on the sides by the buildings of eastern and western chambers. The mansion of a titled or very rich family would have two or more courtyards, one behind another, with the main building separated from the view of the southern building by a wall with a fancy gate or by a guoting (walk-through pavilion). Behind the main building there would be a lesser house in the rear and, connected with the main quadrangle, small "corner courtyards".
Not only residences but also ancient palaces, government offices, temples and monasteries were built basically on the pattern of the siheyuan, a common feature of traditional Chinese architecture.



Monday, 23-May-2011 14:44 Email | Share | | Bookmark
Forbidden City

 
 
 
View all 101 photos...

یه زمانی به دیدن فیلم در سینما علاقه داشتم اما سالهاست که دیگه حال و حوصله سیتما رو ندارم اما یکی از فیلمهایی که در سینما دیم فیلم آخرین امپراتور بود تنها فیلمی بود که من رو بشدت منقلب کرد و فضای شهر ممنوعه من رو در خودش غرق کرده بود
و خیلی دلم می خواست که یه روزی من هم در بین این کاخها قدم بزنم که خوشبختانه این اتفاق افتاد
برناردو برتولوچی یکی از زیبا ترین شاهکارهاش رو با این فیلم خلق کرد.و زندگی اخرین امپراتور سلسله چینگ رو به تصویر کشید در نظر داشته باشید که ایشون فقط 5 فیلم ساخته اند. فیلم تاثیر گذار آخرین تانگو در پاریس و آخرین فیلمش رویابین ها هم شاهکاری فلسفی بود پس می بینید این فیلم یکی از 5 فیلم یک کارگردان فوق العاده جهان است .
در ابتدای این فیلم زنی مسن و بسیار قدرتمند رو می بینیم بانوی اژدها یا ملکه سوشی که بخش مهمی از تاریخ معاصر چین تحت تاثیر مستقیم ایشون بوده است و ضربات سنگینی به کشور چین وارد نمود و اگر فرصت کنم در موردش خواهم نوشت
و اما شهر ممنوعه تصویر امپراتور را در میان بخارات سحر آمیز می بینیم که از میان آنها بیرون می آید و در فضایی که صدای موسیقی چینی به گوش می رسد ظاهر می شود
اینها حقایقی هستند که با دیدار از شهر ممنوعه لمسشان می کنید
عود سوز های عظیم در پیرامون کاخ اصلی که در بین تصاویر من هم می بینید
شهر ممنوعه دو بخش اصلی دارد بخش جنوبی آن که امپراتور دیدار های رسمی اش را انجام می داده است و بخش شمالی که قرینه بخش جنوبی است که بخش مسکونی آن بوده است و هیچ مردی غیر از امپراتور اجازه اقامت و حضور در آنجا را نداشته است
و باغی زیبا در انتهای بخش شمالی وجود دارد که حرمسرای امپراتور در انجا بوده است و بعد از دیوار های شهر ممنوعه باغ بزرگی قرار دارد که اختصاص به امپراتور داشته است
خوشبختانه مطالب زیادی را در اینترنت در مورد شهر ممنوعه پیدا کردم که یکی از انها را در ادامه مطالبم قرار دادم


شهر ممنوعه از اواسط سلسله مینگ تا پایان سلسله چینگ کاخ سلطنتی چین بوده و در میان پکن واقع شده و هم اکنون کاخ موزه است.

در حدود ۵ قرن، شهر ممنوعه خانه امپراطور و خانواده اش و همچنین مرکز تشریفاتی و سیاسی دولت چین بوده است.

احداث شهر از سال ۱۴۰۶ تا ۱۴۲۰ به طول انجامید و مجموعه شامل ۹۸۰ ساختمان با ۸۷۰۷ اتاق است که مساحتی به وسعت ۷۲۰٫۰۰۰ مترمکعب را در برمیگیرد. مجموعه کاخها نمادی از معماری کاخی سنتی چین است و بر توسعه فرهنگی و معماری شرق آسیا تاثیر گذاشته است. شهر ممنوعه در سال ۱۹۸۷ بخشی از میراث جهانی اعلام شد و از سوی یونسکو به عنوان بزرگترین مجموعه حفاظت شده معماری چوبی باستان جهان انتخاب شده است.
در طول نزدیک به ۱۵ سال ساخت این شهر بیش از یک میلیون کارگر شرکت داشته اند. در ساخت آن از چوبهای گران قیمت درخت فوبی ژنان . قطعات بزرگ سنگ مرمر و آجرهایی موسوم به آجر طلایی استفاده شده است.

در مجموع این شهر خانه ۲۴ امپراطور بود و آخرین امپراطور ساکن آن یعنی پویی مقادیر زیادی از جواهرات قصر برای خرج زندگی مجلل خود فروخت و البته قطعات بسیار دیگری توسط خواجگان قصر به سرقت رفته بود. همانطور که گفته شد این شهر هم اکنون به کاخ موزه ای حفاظت شده تبدیل شده است.

شهر ممنوعه بزرگترین مجموعه کاخ باقیمانده در جهان است. طوری ساخته شده بود که مرکز شهر محصور به دیوار پکن باشد که در داخل مجموعه دیوارکشیده بزرگتری به نام شهر امپراطوری قرار داشت.

شهر با دیواری به ارتفاع ۷٫۹ متر محصور شده که هم نقش دفاعی و نقش محافظت فیزیکی معماری داخلی را برعهده داشته است. بطور سنتی ، شهر مهمنوعه به دو بخش بارگاه داخلی و بارگاه خارجی تقسیم می شود. بخش خارجی قسمتهای جنوبی را در برمی گیرد و برای مقاصد تشریفاتی استفاده می شده. بخش داخلی قسمتهای شمالی را شامل شده و محل اقامت امپراطور و خانواده اش بوده که برای کارهای روزانه دربار استفاده می شده.

طراحی شهر ممنوعه از نمای کلی تا ریزترین جزییاتش طوری انجام شده که بازتابی از مقاصد فلسفی و مذهبی و نمادی از عظمت و قدرت امپراطور باشد. مانند رنگ زرد: رنگ امپراطور است که تقریبا در تمامی سقف ها از آن استفاده شده است.

سرسراهای اصلی بارگاه های داخلی و خارجی سه هجای کیان تشکیل شده که نمایش دهنده بهشت است. در دربار داخلی نیز از شش هجای کان تشکیل شده که نمایش دهنده زمین است. در شیب شیروانی ها از مردی استفاده شده در حال راندن یک ققنوس است و توسط یک اژدهای سلطنتی همراه می شود. در فرهنگ چین ، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور “پسر آسمانی ” اژدهای حقیقی” نامیده می شود.

معماری مجموعه شهر ممنوعه تبلور نگرش و درایت مردم چین است. مجموعه از نیارش بناها گرفته تا آمود هر یک از اتاقها و دیوارها ، سرشار از اندیشه های عجیب و غریب است. مثلا سکوی سفید رنگ قصر تای حه، این قصر را پر جلال تر کرده و در ضمن از نفود رطوبت به قصر جلوگیری می کند . برای زهکشی این سکو که در سه اشکوب است ،از بیش از یک هزار مجسمه سر اژدها استفاده شده و هنگام بارش باران آب زهکشی شده از دهان اژدها ها فوران می کند و از آنجا که ابنیه مجموعه شهر ممنوعه چوبی است، این امر ظاهرا در پیشگیری از آتش سوزی موثر بوده است.

در میان حیاط این شهر جمعا ۳۰۸ ظرف مسی بزرگ برای ذخیره آب دیده می شود که در طول تمام سال برای پیشگیری از آتش سوزی بکار می رفته . درزمستان زیر این ظرف ها آتش روشن می کردند تا آبهای داخل آن یخ نبندد. اشیا و کشفیات گرانمایه ای درشهر ممنوعه شده و شمار آن جمعا به یک میلیون می رسد و یک ششم شمار کل کشفیات چین را شامل می شود.





Saturday, 21-May-2011 09:43 Email | Share | | Bookmark
Tiananmen Square

تصویر دروازه چین از بخش جنوبی
جنبش چهارم مه 1919
 
View all 41 photos...

چین رو با دیوار چین می شناسیم با کانال بزرگ که پکن را به هانگزو متصل می کنه واما یکی دیگه از مناطق مشهور چین میدان تیان آن من است
میدان تیان آن من مرکز ثقل چین است . این میدان مدت پانصد سال دروازه شهر ممنوعه بوده است و تمامی اتفاقات مهم چین در آنجا رخ داده است و بعد از سقوط نظام سلطنتی در چین از سال 1911 تاکنون مرکز اتفاقات مهمی چون اعتراضات سال 1919 در قبال حفظ تمامیت ارضی کشور و مقاومت در برابر واگذاری استان مهم و تاریخی شاندونگ به ژاپنی ها بوده است زیرا این استان مستعمره آلمان در قبل از جنگ جهانی اول بود و در سال 1919 در کنفرانس پاریس غربی ها آنرا به ژاپن واگذار کردند و دانشجویان در چهارم مه 1919 در تیان آن من تجمع کردند و هسته اولیه حزب کمونیست هم در همان زمان شکل گرفت و در اول اکتبر سال 1949 مائو در این میدان تاسیس جمهوری خلق چین را اعلام کرد و در همین میدان بود که سیاه بازی انقلاب فرهنگی چین کلید خورد و باز در همین میدان بود که در سال 1976 با تجمع مردم بساط دار و دسته چهار نفره و بازیگران انقلاب فرهنگی جمع شد و باز در همین میدان بود که با تجمعات مردمی رد سال 1987 درخواست اصلاحات صورت گرفت و نهایتا در سال 1989 چهارم ژوئن صد ها نفر بعد از حمله ارتش کشته شدند. و مجسمه دموکراسی آنها تکه تکه شد.
واقعه آخری نام میدان تیان ان من را بشدت مشهور کرد و شنیدن نام تیان آن من نا خودآگاه من را به یاد سال 1989 می اندازد و البته آن مرد جوانی که یکه و تنها مقابل تانکهای نیروهای ارتش کمونیستها می ایستد.
اما این خاطرات اکنون در چین جایی ندارند و به فراموشی سپرده شده اند و دولت چین بعد از اتفاقات فوق تصمیم گرفت که رویه خود را تغییر دهد و با عدم دخالت در زندگی خصوصی مردم و با باز کردن فضای اقتصادی عملا نیازی به سرکوب مردم ندارد. و زمینه ای برای تکرار این اتفاقات در چین حس نمی شود .دیگر نه خبری از لباسهای یکدست مائو است و نه بگیر و ببند های آنچنانی و نه گارد های سرخ و چین امروز مثل میوه موز است در ظاهر کمونیستی است اما آن یک پوسته نازک است و داخلش چیز دیگریست و ثبات و قدرت امروز چین نتیجه درس گرفتن از واقعه تیان آن من بوده است وچین راه صحیح را پیش گرفت.
این میدان در دوره سلسله مینگ ساخته شده است و در واقع بخشی از شهر ممنوعه بوده است ودر بخش جنوبی میدان فعلی که برج تیراندازان را می بینیم در واقع ورودی این میدان بوده است این دروازه جنوبی بنام چیان آن من مشهور است. در مرکز میدان تیان آن من تا پیش از سال 1954 یک دروازه دیگر هم وجود داشت که در دوره مینگ ساخته شده بود که در دوره های مختلف اسامی مختلفی گرفت بنام دروازه مینگ و دروازه چینگ و از سال 1912 بنام دروازه چین نام گذاری شد.در تصاویر عکس سیاه و سفید را می بینید که از فراز برج کمانداران گرفته شده است و ساختمان دروازه چین است و پشت آن دروازه شهر ممنوعهقرار دارد.
بعد از مرگ مائو مقبره بزرگی در آن محل ساخته شد و مومیایی مائو در آن ساختمان قرار گرفت در مرکز میدان بنای یادبودی برای قهرمانان خلق چین ساخته شده است
در بخش شمالی دروازه صلح اسمانی یا همان تیان آن من را می بینیم که نام میدان بر گرفته از آن است.
در سمت شرق میدان ساختمان موزه انقلاب چین قرار دارد که اکنون موزه ملی چین نامیده می شود و در سمت غرب میدان ساختمان کنگره خلق چین قرار گرفته است
در قسمت جنوب شرقی میدان اولین ایستگاه راه آهن چین قرار دارد که اکنون موزه راه آهن می باشد
این میدان بزرگترین میدان جهان می باشد و بعد از ان میدان سرخ مسکو و نقش جهان اصفهان بزرگترین میدان های جهان هستند
این میدان در سال 1958 طرح بازسازیش شروع شد و در مدت 10 ماه کامل شد و متاسفانه مهمترین بخشهای تاریخی ان ویران گردید و چهار برابر افزایش یافت و به 40 هکتار رسید
در بخش جنوبی این میدان همچنان بناهای تاریخی را می بینیم و بتدریخ در حال نابودی هستند و شهر معروف زیر زمینی مائو در زیر محله های جنوبی این میدان قرار گرفته است و این تونلهلی زیر زمینی بعنوان پناهگاه در جنگهای هسته ای با غرب ساخته شده بودند و مدتی بازدید برای توریستهای خارجی اما اکنون چنین اجازه ای به کسی داده نمی شود
تاریخ چین فراز و فرود های زیادی داشته است و سلسله های متعددی بر انجا حکومت کرده اند و همزمان چندین حکومت بر مناطق مختلف چین حکمرانی می کرده اند و شبیه به تاریخ ایران بعد از سقوط ساسانیان می باشد در لینک زیر بصورت خلاصه می توانید قلمرو آنها و سال سلطنت آنها را ببینید
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/54/Territories_of_Dynasties_in_China.gif






Tuesday, 17-May-2011 16:22 Email | Share | | Bookmark
Wanfujing Street , Beijing

 
 
 
View all 109 photos...




یادم رفت که بگم سفرمون چطوری ادامه پیدا کرد
ما دریاچه چیندائو رو ترک کردیم و برگشتیم به هانگزو و رفتیم فرودگاه و بعد از یک پرواز حدودا دو ساعته رسیدیم به پکن
روز اول رو با رفتن به دیوار چین و دیدن مرکز چای چینی و آمدن به این خیابان ونگ فوجینگ سپری کردیم
و اما خیابان ونگ فوجینگ اینجا یکی از مهمترین مراکز خرید در پکن است و بیشتر براند های چین را اینجا پیدا می کنید و زیاد هم اهل تخفیف دادن نیستن و قیمتهاشون ثابته و بنظر من این خیابان یکی از اصلی ترین جذابیتهای فرهنگی گردشگری پکن است
بزرگترین کتاب فروشی پکن در ابتدای این خیابان واقع شده است و کتابهایی به زبانهای زنده دنیا را می فروشن و چندین طبقه است
در مورد قدمت این خیابان باید بگم که بر می گرده به دوره مینگ یعنی حدود قرن پانزدهم میلادی و در ان زمان این خیابان یک مرکز تجاری بوده است در دوره چینگ که آخرین دوره سلطنتی در چین است از قرن هفدهم هم عده ای از اشراف به این خیابان می ایند و چند نفر از شاهزاده های خاندان چینگ اینجا ساکن می شن و به همین دلیل اسم ونگ فوجینگ بهش می دن
ونگ فو یعنی محل اقامت شاهزاده و جینگ هم به معنی چاه آب چون در انزمان چاه آبی اینجا حفر میشه که اب شیرین و خوراکی زیادی داشته است
و از سال 1903 به صورت فعلی در می اد
بیشتر بخشهای این خیابان بصورت پیاده رو در آمده است و در بخش شمالی این خیابان یعنی جایی که پیاده رو به پایان می رسد در سمت راست شما در مقابل رستوران کی اف سی یک کوچه ای واقع شده است که می توانید انواع اسنک های چینی را انجا پیدا کنید و انواع کبابهای گوشت گوسفند که بهشون چونار می گن و نوعی خوراکی دیگه هم هست که بهش تانگولو می گن اینها میوه های خوشمزه ای هستند که به سیخ کشیدن و با نوعی شکر انها را آغشته کرده اند
معمولا کسانی که برای اولین بار وارد این خیابان می شوند با دیدن ستاره های دریایی کباب شده و اسب های دریایی و یک نوع حشره دیگه کبابی اشتهاشون کور می شه اما کباب گوشت گوسفند ارزش چشیدن داره و مریضتون هم نمی کنه.
در ضمن قدیمی ترین کلیسای پکن در همین خیابان واقع شده که کلیسایی کاتولیک می باشد
و باز هم تکرار می کنم که دختران سودجوی بسیار زیادی در این خیابان برای توریستهای کم تجربه دام پهن کرده اند و به سمت آقایون جوان و تنها می آیند و پیشنهاد همصحبتی می دهند و ... اما در پشت آن لبخند بر باد رفتن پول آن جوان در یک کشور بیگانه نهفته است


Saturday, 14-May-2011 06:16 Email | Share | | Bookmark
The Great Wall of China

 
 
 
View all 38 photos...



دیوار چین در جهان به لحاظ زمان ساخت طولانی‌ترین و بزرگترین مهندسی تدافعی نظامی در قدیم است. این دیوار در نقشه جغرافیایی چین هفت هزار کیلومتر امتداد یافته است. این اثر سال ۱۹۸۷ در "فهرست میراث جهانی" ثبت شد.
این ادعا که این دیوار تنها پدیده انسانی است که از فضا قابل رویت می باشد، بارها تکذیب شده است ولی هنوز در باور عوام جا داردتاریخ ساخت دیوار چین به قرن ۹ قبل از میلاد باز می گردد. حکومت وقت چین برای جلوگیری از حملات ملیت‌های شمالی، برجهای آتش برای خبر رسانی و یا قلعه‌های مرزی برای حصول اطلاعات دشمن را در ارتباط با دیوار و بر روی آن ایجاد کرد . در دوره حکمرانی سلسله‌های بهار و پاییز و کشورهای جنگجو، میان دوک‌ها جنگ بر پا شد و کشورها با استفاده از کوه‌های مرزی به ساخت دیوار پرداختند تا سال ۲۲۱ قبل از میلاد، امپراتور چین شی خوان پس از به وحدت رساندن چین، دیوارهای دوک‌ها را به هم متصل کرد که به صورت دیوار بزرگ در مرزهای شمالی بر روی کوه‌ها در آمد . او می خواست با این کار از حملات دشمن به مراتع شمالی جلوگیری کند.
در این زمان طول دیوار چین به ۵۰۰۰ کیلومتر می رسید. در سلسله خان پس از سلسله چین طول دیوار به ۱۰ هزار کیلومتر رسید. در تاریخ دو هزار و اندی ساله چین، حکمرانان دوران مختلف به ساخت دیوار چین پرداختند . تا اینکه طول دیوار به ۵۰ هزار کیلومتر رسید. این میزان معادل گردش به دور کره زمین است .


دیواری که اکنون مردم مشاهده می کنند، دیوار متعلق به سلسله مینگ (سال ۱۳۶۸ – سال ۱۶۴۴ میلادی) است از غرب به دروازه " جایو گوان " در استان گانسو چین و از شرق به ساحل رود یالو جیان در استان لیائونینگ در شمال شرقی چین منتهی می‌شود و درمیان آن ۹ استان، شهر و ناحیه خود مختار به طول ۷۳۰۰ کیلومتر وجود دارد و مردم آنرا دیوار طولانی می نامند.
دیوار چین به عنوان پروژه تدافعی بر روی کوه‌ها ساخته می شد از بیابان‌ها مراتع و لجنزارها عبور می کرد . کارگران طبق عوارض زمینی، ساختار متفاوتی برای ایجاد دیوار در نظر گرفتند که درایت و عقل نیاکان چین را نشان می دهد. دیوار بر مسیر کوه‌های پر فراز و نشیب امتداد یافته است . در بیرون دیوار پرتگاه‌های بلند دیده می‌شود . در واقع کوه و دیوار به یکدیگر پیوند خورده اند . لذا دشمن به هیچ وجه قادر به نفوذ به این دیوار نبود . دیوار چین معمولاً با آجرهای بزرگ و سنگ مستطیل ساخته شده و در وسط ان خاک و خرده سنگ ریخته شده و ارتفاع ان ۱۰ متر است در پهنای دیوار برای عبور چهار اسب کافی است و در یک ردیف عرض آن ۴-۵ متر است تا در زمان انتقال غلات و سلاحها مشکلی ایجاد نشود . طرف درونی دیوار، نرده سنگی و در وجود دارد که به آسانی حرکت می‌کند . در فاصله معیینی سکوی دیواری و یا برج آتش برای خبررسانی ساخته شده است . سکوی دیواری برای ذخیره سلاحها و غلات و استراحت سربازان است و در جنگ مخفیگاه بوده است . هنگامی که دشمن دست به حمله می زد برج‌های آتش روشن می کردند و سراسر کشور از حمله آگاه می شدند . اکنون مقاومت دیوار چین به عنوان یک مانع نظامی از بین رفته است. اما زیبایی معماری مخصوص آن دیدنی است . زیبایی دیوار چین پر ابهت، و باعظمت است. از دور دیواری بلند و پر پیچ و خم بر روی کوه‌ها همانند اژدهایی در حال حرکت به چشم می خورد و صحنه‌ای شکوهمند ایجاد شده است . از نزدیک، دروازه‌های پر ابهت، دیوارها، سکوهای دیوار ی، برج‌های دیده بانی، برج‌های آتش هماهنگ با عوارض زمینی آکنده از دلربایی هنری است. دیوار چین دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و ارزش دیدنی است. چینی‌ها می گویند : " کسی که به دیوار چین صعود نکرده باشد، قهرمان نیست ".


گردشگران چینی و خارجی از پیمودن دیوار احساس افتخار می کنند . حتی سران بسیاری کشورهای خارجی نیز فرصت دیدار از این اثر بزرگ را از دست نمی دهند .
برخی از بخش‌های دیوار چین بخوبی حفظ شده است از جمله دیوار "بادلینگ " در نزدیکی بیجنیگ دیوار " سی ما تای "، دیوار " موتیان یو "، دروازه شان حای گوان در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه چین نامیده می‌شود و دروازه "جایوگوان" در انتهای غرب در گان سو، این بخش‌ها همچنین از مکان‌های بسیار مشهور و دیدنی دیوار است و گردشگران زیادی در تمام سال از آنها بازدید می کنند .
دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیونها چینی در دوره باستان چین است . این اثر پس ازهزاران سال از بین نرفته و دارای دلربایی فناناپذیر و سمبل روحیه ملیت چین است . سال ۱۹۸۷ میلادی دیوار چین به عنوان "سمبل ملیت چین" در فهرست میراث جهانی ثبت شد.
در بخش بادلینگ تله کابین ساخته شده است و گردشگران به راحتی می توانند به بالای دیوار صعود کنند و البته معمولا گروه های توریستی را بدلیل دور تر بودن ان بخش کمتر به این ناحیه می برند
در موقع صعود به دیوار باید توجه داشته باشید که شیب زیادی دارد و تعداد پله ها نیز کم نیست و چنانچه کسی مشکلات قلبی عروقی دارد نباید به بالای دیوار صعود کند
در بخشهایی نیز که بازسازی ها را می بینید بعد از رسیدن به بالاترین قسمت می توانید در دره های بعدی بخشهای بازسازی نشده را ببینید

اگر به تنهایی سفر می کنید توصیه می کنم به قسمت بادلینگ بروید و چنانچه با گروه هستید چاره ای ندارید


The portion of the wall at Badaling has undergone heavy restoration, and in 1957 it was the first section of the wall to open to tourists. Now visited annually by millions, the immediate area has seen significant development, including hotels, restaurants, and a cable car. The recently completed Badaling Expressway connects Badaling with central Beijing. Line S2, Beijing Suburban Railway, served people who wanted to go to the Great Wall from Beijing North Railway Station. People can buy tickets at Beijing North Railway Station to Badaling Station. A bus also runs frequently from Deshengmen to Badaling.

http://en.wikipedia.org/wiki/Line_S2,_Beijing_Suburban_Railway
لینک بالا می تواند برای دوستانی که می خواهند به این بخش بروند مفید باشند البته من نتوانستم به بخش بادلینگ بروم و تصاویر بالا در نیمه های ماه مارچ گرفته شده اند و زیبایی طبیعت در آنها مشاهده نمی شود
تا یادم نرفته این رو هم اضافه کنم که متن ابتدایی این قسمت را از سایت ویکی پدیا برداشته ام و البته توضیحات بخش انگلیسی جالب تر است و متاسفانه فرصت نوشتن و ترجمه آنها را ندارم و حتما به این نکته توجه کنید که دیوارچین در طول دوره های مختلف تاریخی ساخته شده است و یک دیوار مستقیم به تنهایی نیست و چندین دیوار حتی در امتداد هم بوده اند و نقشه هایی که برایتان انتخاب کرده ام گواه این موضوع است


[<<  <  1  2  [3]  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  >  >>]    [Archive]

© Pidgin Technologies Ltd. 2016

ns4008464.ip-198-27-69.net